Wandeling door het Park

Britt: Goedemorgen! (stralend)

Tony: Oei, heel goedgezind precies. (lachend)

Britt: Wat wil je? Met zo'n lekker weertje. (lachend)

Tony: Is er al een zaak?

Nadine: Dat zal Britt u vertellen, ik moet naar de overkant. (gehaast)

 

En poef... Weg is Vanbruane...

 

Britt: Die mag ook es vakantie nemen, altijd zo gehaast. Maar goed... Even kijken in haar bakje. (lachend)

Tony : Waarom ben je eigenlijk zo goed gezind?

Britt : Goed geslapen.

Tony : Sinds dat jij met Johan woont gaat het wel lekker he?

Britt : Ja, niet erg toch.

Tony : Nee helemaal niet, maar ben beetje zenuwachtig, volgende week gaat Vera voor het eerst naar school.

Britt : De eerste 3 dagen zijn vervelend, daarna niet meer, huilen doen ze alleen bij het afscheid nemen en zodra je in de auto zit is ze al gestopt.

Tony : Ik hoop het.

Bruno : Wat hoop je, Tony?

Nick : Dat ze met jou mag rijden.

Bruno : Mag wel hoor van mij.

Nick : He, en ik zeker met Britt?

Britt : Hier, misschien kunnen jullie je met iets zinnigers vermaken, gaan wij dat ook doen.

Britt geeft een mapje aan Nick en neemt ook een mapje mee.

Tony: Welke zaak?

Britt: Een man, die we moeten vinden, valt meisjes van 12-17 jaar lastig in het park...

Tony: Ik HAAT zulke zaken. (zuchtend)

Britt: Ik ook, Tony, ik ook, maar dat soort mannen moet toch ook opgepakt worden? (zuchtend/glimlachend)

Tony : Ja, wat hebben we al precies?

Britt : 15 aangiftes.

Tony : Zoveel?

Britt : Het is druk geweest, heeft wel een hoge prioriteit, maar de andere hebben een nog hogere.

Tony : Waarom willen de mensen niet meer bij de flikken, dan hebben we meer mensen om zaken op te lossen.

Britt : Als er wat minder mensen crimineel worden dan is dat niet nodig.

Tony : Dat is eigenlijk beter.

Britt : Maar ja, we hebben het niet voor het kiezen.

Tony: Oke, hoe beginnen we hier aan?

Britt: Die 15 mensen opbellen en apart verhoren? Ook een beschrijving van de dader vragen, een robotfoto maken en kijken of hij in het bestand zit. (voorstellend)

Tony: Onze hulp-commissaris begint de dag met fantastische ideeën. Zal ik ze opbellen?

Britt: Als je wilt. Laat de 1ste proberen om nu te komen en dan telkens om het kwartier iemand anders. Dan zijn we op ongeveer 4 uur klaar...

Tony: Zal ik de eerste 8 vandaag laten komen en de andere 7 morgen? (voorstellend)

Britt: Graag! Dan gaan we na die 8 lunchen in de Combi en al proberen om een robotfoto te maken. (glimlachend)

Tony: Perfect idee. (glimlachend)

Britt: Dankzij jou, hoor. (lachend)

 

Wanneer de 1ste getuige is aangekomen...

Het 15 jarige meisje vertelt dat ze in het park lief en haar tegen hield dit was een maand geleden. Hij vroeg allemaal dingen over haar zelf, maar lied haar niet gaan. Hij heeft haar niets gedaan op lichamelijk gebeid, maar de schrik zit er diep in bij het meisje, ze is er behoorlijk bang van geworden. Na een kwartier heeft hij haar pas laten gaan.

Britt: En hoe zag hij eruit? (vriendelijk)

Meisje: zwart haar... bruine ogen denk ik... ongeveer 1m.75... maar eigenlijk heb ik daar niet veel op gelet, ik was teveel rond mij aan het kijken om weg te geraken. (zuchtend)

Tony: Bedankt voor je hulp. We houden je op de hoogte van verder onderzoek. (vriendelijk)

 

Het meisje vertrekt en de volgende getuige komt langs... Een 17-jarig meisje die wel op lichamelijk gebied is aangepakt...

Hij heeft haar betast en is ook vragen gesteld over haar zelf. Ook dit meisje is aangeslagen door wat er allemaal is gebeurd. Zo gaan alle verhalen van de meisjes de twee dagen door. Dit alles heeft in de afgelopen 2 maanden.

Britt : Het is in ieder geval dezelfde man geweest.

Tony : Ja, ik hoop dat we er snel achter komen wie het is.

Britt : Wat stel je voor?

Tony : Hij heeft geen cisteem hoe het hem uitkomt.

Britt : Of wanneer hij zin heeft.

Tony : We weten ook niet of dit alle slachtoffers zijn.

Britt : Het is in het park, maar nooit dezelfde plaats.

Tony : Naar het park gaan heeft geen zin.

Britt: Tja... Wat dan? Er is niet veel wat we kunnen doen, he? (zuchtend)

Britt : Ik hoop dat die robofoto wat oplevert.

Tony : Laten we hopen.

Britt : Ik vind het wel tijd om naar huis te gaan, ga je mee Dorien en Simon ophalen.

Tony : Ja dat is goed.

Britt : Je mag wel blijven eten.

Tony : Rijden we dan eerst even langs het kinderdagverblijf om Vera op te halen?

Britt : Tuurlijk.

En zo gaan ze de stoet kinderen ophalen. Ook Johan is vroeger gestopt met werken en is dus al thuis...

 

Britt: Wat een verassing! (lachend)

Johan: Nu kan ik koken. (glimlachend)

Tony: Oef!

Britt: Wat is er mis met mijn kookkunsten? (verontwaardigd)

Tony : Nee, maar Johan kan zo goed koken.

Britt : Ik weet het, ik denk dat Johan daarom zo vroeg thuis is.

Dorien : Ik vind het niet erg hoor, Johan kookt gewoon beter.

Britt : Van je dochter moet je het maar hebben.

Simon : Maar jij kan beter pannenkoeken bakken hoor Britt.

Britt : Dankje Simon.

Vera : mama, ik moet plassen.

Tony : Dan gaan we naar de wc, want Britt heeft hier geen potje.

Vera : Op de grote wc?

Tony : Ja op de grote wc.

Vera : Leuk.

Terwijl mama Tony en dochter Vera weg zijn...

 

Britt: Heerlijk dat je zo vroeg thuis bent. (dolverliefd op Johan)

Johan: Vind ik ook. Kan ik een goede maaltijd voor ons voorbereiden. (lachend/plagend)

Britt: Grappig, echt grappig. (mokkend)

Johan : Ik ga jou dan maar eens kookles geven.

Britt : Afgesproken, want ben dat commentaar maar eens zat, ik doe toch ook mijn best.

Johan : Dat is waar.

Britt : Wanneer ga je beginnen met je kooklessen?

Johan : Wanneer het uit komt.

Dorien : Mam, wil je me helpen?

Britt : Ja hoor, wat is het?

Dorien : Taal, ik begrijp dat maar niet dat voltooideelwoord en al die andere dingen.

Simon : Ja, de juf heeft het veeltemoeilijk uitgelegd, jij kan dat veel beter uitleggen.

Britt : Laat me eens zien dan zal ik helpen.

Terwijl Britt de kinderen helpt met hun huiswerk gaat Johan beginnen aan het eten...

 

Tony: Hier is onze grote meid al terug. (glimlachend tegen Vera)

Vera : Ik heb ook op de grote wc gepoept. (trots)Britt : Nu word je echt een grote meid.

Vera : Ja, dan mag ik ook naar school.

Britt : Op dezelfde als Dorien en Simon.

Tony : Ze heeft er al echt zin in.

Vera : Dorien, wil je spelen?

Dorien : Ik moet nog mijn huiswerk afmaken.

Vera: Krijg ik ook huiswerk als ik naar school ga?

Britt: Neen, nog niet meteen, Vera. Pas als je naar het 1ste leerjaar gaat, he. (glimlachend)

Vera: Oef! anders zou ik geen tijd meer hebben om te spelen. (lachend)

Dorien : Tijd genoeg heb je hoor Vera, ik maak het altijd als ik uit school kom.

Britt : Omdat je het anders 10 minuten voor je gaat slapen het wild gaan doen.

Simon : Is eigenlijk veel beter vind ik.

Britt : Mag van mij wel, maar als het tijd is gaan jullie gewoon naar bed, huiswerk af of niet.

Dorien : Maar ik wil geen straf, dus maak het maar gelijk.

Britt : Nog 3 zinnen en dan ben je klaar, dus zeur maar niet zo, jullie hebben heel weinig vandaag.

Dorien: Gelukkig. (zuchtend)

Vera : Ga je dan spelen?

Britt : Dan mag Dorien spelen.

Vera : Jes.

Wanneer Dorien en Simon klaar is Vera dolgelukkig.

 

Die avond is Tony naar huis en liggen de kinderen al weer op bed.

Johan : Tony klonk toch niet zo opgewekt over school.

Britt : Ik denk dat ik haar teveel heb laten afschrikken met mijn verhalen.

Johan : Waarom heb je die dan verteld?

Britt : Moest toch mijn verhaal kwijt, en ja wij waren goede vrienden geworden en je moet toch wat doen tijdens het rijden en zo.

Johan: Ach... Jij was misschien ook bang de eerste dagen dat Dorien naar school moest... (radend)

Britt: Hoe kan je het raden. Ik was ook bijna aan het huilen, ik wilde haar gewoon niet laten gaan. Gelukkig was Mark er toen bij, want anders was ik gewoon mee de klas ingegaan. (lachend)

Johan : En zonder Dorien niet meer uitgegaan.

Britt : Ik werkte toen maar 2 dagen in de week en Mark had geregeld dat hij vrij was en dat ik moest werken zodat ik Dorien niet zenuwachtig kon maken.

Johan : Het was wel een goede man volgens mij .

Britt : Mark was een hele goede, maar jij bent ook goed voor me, ik kan nu met de leuke herinneringen van Mark leven en vrij over hem praten.

Johan : Ik ben daar echt blij om en ook dat je ook zo open tegen mij bent, het is toch een andere man.

Britt : Weet je dat toen wij voor het eerst samen sliepen ik bijna de gehele tijd aan Mark heb gedacht en het gevoel kreeg dat het fijne leven weer terug kwam.

Johan : Wist ik niet, en is het goeden leven gekomen?

Britt : Ja, ik ben heel blij met hoe ik nu leef, met twee schatten van kinderen en een aardige man die me steunt, en hele goede vrienden, want Tony en Nadine zou ik nooit kwijt willen, die hebben me ook behoorlijk goed gesteund.

Johan zoent Britt innig...

Britt: Dit smaakt naar meer. (lachend)

Johan : Nee, naar veelmeer

Britt : Ook goed, maar zullen we dan ook even ergens anders gaan zitten?

Johan : Dat is goed.

 

Britt : Goedemorgen.

Tony : Super goed gezind?

Britt : Mag dat niet?

Tony : Tuurlijk wel.

Britt : Die robofoto is er natuurlijk nog niet?

Tony : Nee, verwacht hem aan het einde van de dag of morgen vroeg.

Britt : PV's dan maar he.

Tony : Eerst een koffie.

Eric: Goed dan... (zuchtend)

Britt: Ga je bekennen?

Eric : Ik wil een advocaat.

Tony : Je hebt teveel tv gekeken.

Eric : Ik wil er toch een.

Tony : Wie wil je?

Eric : Heeft u een telefoonboek?

Tony : Ik zal er wel een voor je bellen.

Eric : Ja dan krijg ik een slechte.

Britt : Als ze slecht zijn, dan zijn ze geen advocaat en hoe weet jij dat je een goede te pakken krijgt?

Eric: Ik gok gewoon. (lachend)

Britt: Wie wil je?

Eric: Jij, baby, jij mag kiezen. (kijkend naar Britt)

Britt: Oke.

 

Britt stapt het verhoor uit, en denkt meteen 'Johan bel ik NIET'.

 

Stem: Meester Ooikens.

Britt: Meester Ooikens, Britt Michiels, politie Gent. Wij hebben hier een man zitten, die meisjes lastig valt in het park. We weten dat hij het is, want hij is door 16 meisjes van de 16 aangewezen als de dader. Hij vroeg om een advocaat.

Meester Ooikens: Ik kom eraan. Belfortstraat is het toch, he?

Britt: Ja.

Meester Ooikens: Ik kom. (glimlachend)

Britt : Meester Ooikens is onderweg hier naartoe.

Eric : En nu?

Britt : Heb je nog wat te vertellen?

Eric : Nee.

Britt : Nou dan mag u beneden wachten tot uw advocaat er is.

Eric: Mij best. Ik vind de weg wel.

Britt: Denk je dat wij dom zijn of zo? IK breng je naar beneden.

Eric: Jij mag dat, schatje. (pestend)

Britt : Nee, maar heb zin om iemand van de trap te duwen. Sta op, kan u netjes meelopen of heeft u help nodig om de handjes bij elkaar te houden?

Eric : Ik zal netje mijn handje thuis houden.

Britt : Geloof ik wel, maar sta op en keg uw handen op tafel.

Tony : Ja, wij houden niet zo van dat schijnheilige gedoe.

Zo word hij geboeid en ze lopen de gang op waar ze Raymond en Pasmans tegen komen.

Raymond : Moeten wij hem meenemen, wij gaan toch die kant op.

Britt : Stop hem maar in een cel.

Raymond : Komt voor elkaar.

Eric: Schatje, kan jij me nie wegbrengen? (bijna hangend tegen Britt)

Britt: Blijf met je gore poten van me af.

 

Raymond neemt Eric snel over en duwt hem verder, richting cel.

 

Eric: Ik ga je missen, schatje! (roepend naar Britt)

Britt : Pasmans, kan ik zo aangifte doe van ongewenste intimiteiten op het werk?

Pasmans : is goed, bel uw advocaat maar op om zo sterk mogelijk te staan.

Eric : Die kan ze niet betalen.

Raymond : Ze heeft anders de beste die je maar kan hebben, ik wil niet tegenover hem komen te staan.

Britt : Ik geef hem nog wel een kans.

 

Tony : Wat een kwal.

Britt : We staan sterk dat is ons geluk.

Tony: Zeker dat we sterk staan (glimlachend)

Britt: Toch doe ik aangifte van ongewenste intimiteiten. (zuchtend)

Tony : Ik dacht dat je een grapje maakte.

Britt : Was het ook. Het is meer moeite dan dat je we voor terug krijgt, ik schrijf wel wat er bij in het PV.

Tony : Denk dat, dat meer effect heeft.

Britt : Daarom.

Britt stelt het pv op...

 

Dan komt eindelijk meester Ooikens.

Britt : Ik ben blij dat u er bent, u cliënt heeft een beetje teveel TV gekeken denk ik.

Meester : Dat zullen we dan snel genoeg zien he.

Britt : Ik zal uw Cliënt boven laten brengen, dan kan u nog even met hem praten.

Meester : Graag.

Meester Ooikens gaar met Eric praten...

 

Meester: Hij is klaar om weer verhoord te worden.

Britt: We komen.

 

Britt : Eric, waarom heb je die meisje lastig gevallen?

Eric : Dat heb ik niet gedaan.

Britt : Die meisjes wilde het niet en je hebt ze ook niet laten gaan.

Eric : Dat is niet waar.

Tony : Meester, het is misschien verstandig dat u uw cliënt verteld dat het beter is om de echte waarheid te vertellen en niet zijn gedachtes.

Meester Ooikens: Eric, vertel de waarheid. (streng)

Eric: Maar ik vertel de waarheid!

Meester : Het is zo als mijn cliënt het zegt.

Tony : Eric, je moet het zelf weten, maar de rechter heeft toch liever dat je verklaring met die andere kloppen en dat speelt alleen in jou voordeel mee, maar dat hadden we al eerder verteld.

Eric : Nou misschien heb ik ze dan een beetje gepust.

Britt: Een beetje?

Eric: Ok, ik had gewoon zin in seks, maar ik besefte dat ik met minderjarige trutjes niet te ver kan gaan, dus heb ik hen alleen maar betast.

Britt: Kom jij altijd zo aan je trekken dan?

Eric: Neen, meestal heb ik een vriendin, mare... ik vond er geen en de verleiding was te groot. Maar jou wil ik ook wel neuken, hoor, schatje. (Britt pestend)

 

Britt staat woedend recht...

Tony : Zitten Britt. (sissend)

Britt gaat weer zitten.

Tony : Wat vind je vrouw er van dat je het met andere doet?

Eric : Gaat je niets aan?

Tony : Wat ga je haar vertellen als je achter de tralies verdwijnt?

Eric : Gaat u niets aan.

Tony : Geeft niets, maar denk dat je dan maar wat anders moet vinden om aan uw trekken te komen.

Meester : Ik vind het onredelijk hoe u tegen mijn cliënt praat.

Tony : Sorry, zo zijn mijn manieren, maar uw cliënt is ook niet netjes, ik heb 16 aangiftes tegen hem.

Meester: Mijn cliënt kan u aanklagen voor slecht politiegedrag.

Eric: Kan ik dat?! Nou, waarop wachten we?! (lachend/pestend)

Britt: Er is momenteel niemand beschikbaar om uw klacht op te nemen. (zuchtend, omdat ze weet dat ze problemen gaan krijgen)

Meester: Er is altijd wel iemand beschikbaar, bij mijn weten.

 

Meester Ooikens loopt snel de gang op en roept een agent.

 

Meester: Mijn cliënt wil klacht neerleggen tegen deze 2 vrouwelijke agenten. Kunt u die opnemen?

Agent Patrick: Uiteraard. Britt, Tony?

Britt: We gaan al. (zuchtend)

 

Britt en Tony gaan weer naar het teamlokaal...

 

Tony: Sh*t, he. (vloekend/zuchtend)

Nadine : Kan het ietsje minder Dierickx?

Tony : Die kwal gaat klacht tegen ons indienen.

Nadine : Wat hebben jullie dan gedaan?

Tony : Met zijn eigen woorden terug gesproken.

Nadine : Die lagen zeker wel bij u het straatje?

Tony : Ja.

Nadine : lekker slim, maar kunnen jullie nog verder?

Britt : we zouden met zijn vrouw kunnen praten.

Tony : Om hem kwader te maken.

Britt: Das ook waar... Nou ja, dan zitten we vast. (zuchtend)

Nadine: Dames, dat hebben jullie goed geflikt. (boos/streng)

Britt : Baas, ik heb me in moeten houden of ik had hem een slag gegeven.

Nadine : Het is maar goed ook.

Britt : Ik ben niet flik geworden om mezelf te laten uitschelden.

Tony : En als je daar op terug praat om gelijk gestraft te worden.

Nadine : Je weet toch dat er een advocaat bij zat, leer daar wat van, ik dacht dat je met een advocaat ging Britt?

Britt : mijn relatie heeft niets met mijn werk te maken, en Johan is niet zo schijnheilig.

Nadine: Ga dan maar even pauzeren, als jullie toch vastzitten.

Agent Patrick: Uhm, Britt en Tony? (twijfelend)

Britt: Ja. (zuchtend)

Agent Patrick: Ik heb hier de aanklacht...

Britt : Ja?

Patrick : Wil je hem nog zien?

Britt : Geef maar aan Vanbruane.

Patrick : Weet je het zeker?

Britt : Ze weet het al.

Tony : Kunnen we die kwal verder verhoren?

Patrick : Ja, maar weet niet of het slim is dat jij het doet Tony.

Tony : Wie dan?

Britt : ALs jij meeluister en ik met Patrick verhoor, kan je er mee leven?

Tony : Ja dat is goed.

Patrick geeft het verslag aan Vanbruane, en gaat dan samen met Britt Eric verder verhoren...

 

Eric: Dag liefje. (lachend)

Britt: Ga je ons alles vertellen?

Eric: Neen.

Britt: Eric. (dreigend)

Eric: Wat?! U weet toch alles al?

Britt: Dan zullen we uw vrouw moeten inlichten. (boos/dreigend)

 

Patrick legt een hand op Britt's arm, als teken dat ze zich moet inhouden...

Britt : Blijf van mij af.

Patrick : meester, laat uw cliënt weten dat dat niet mag.

Meester : Eric let op je gedrag.

Britt : Eric, gaat nu zeker zeggen dat ik het ook wilde?

Patrick : Je gaat nu de waarheid vertellen en snel.

Dan trekt Eric zijn had toch maar weg, maar blijft stil.

Britt : Komt er nog wat?

Maar Eric blijft zwijgen en Britt's geduld is langzamerhand op...

Britt : Eric, zo als je wild. Ik ga met uw vrouw praten, vertellen dat je voorlopig niet meer thuis komt.

Eric : Laat dat.

Britt : Iemand moet het haar vertellen, jij kan er een nachtje over gaan slapen.

Britt : Patrick, breng jij hem naar een cel?

Patick : Dat is goed.

 

Nadine : Heeft hij bekend?

Britt : Nee, maar ik ga de onderzoeksrechter bellen, vragen of hij een bekentenis wild, ik wil niet meer met die man in een verhoor, ik denk dat we het beter aan mannen over kunnen laten.

Nadine: Oke, mare... Voor je de onderzoeksrechter belt...

Britt: Wat? (achterdochtig)

Nadine: Intern Toezicht is hier voor jou en Tony... (twijfelend)

Britt : Zo snel?

Nadine : Die advocaat heeft gebeld.

Britt : Lekker, waar zijn ze?

Merel : Hier ben ik Britt.

Britt : Jij alleen?

Merel : Ja, Linda vond het niet zo ernstig en wat ik heb gelezen kan het ook nooit erg slecht voor jullie aflopen, maar ik ga even met de aanklagers praten.

Britt : Dan moet je je haasten.

Merel : Ik ken de weg, wie brengt hem weg?

Britt : Patrick.

Merel : Oke.

Nadat Merel met Patrick gepraat heeft en apart met Britt en Tony...

 

Merel: Ach; Die Eric overdrijft volgens mij. Jullie kan niks in de weg gelegd worden. (glimlachend)

Britt : Hoe ga je dit zijn advocaat wijsmaken?

Merel : Nou, jullie worden voor de rest van de dag geschorst, ik denk dat Vera, Dorien of Simon dat niet erg vinden, het is toch woensdag.

Britt : een verplichte vrije middag.

Merel ; Ik vind het best als jij het zo ziet, maar vertel dat niet aan die advocaat.

Tony : Merel, je bent een schat.

Merel : Graag gedaan.

Britt : je mag het nog wel even aan onze baas gaan vertellen.

Merel : Zal ik doen, Britt als je snel bent ben je nog oprijd voor Dorien en Simon te halen ook.

Britt kijkt op haar horloge...

Britt: Bedankt voor de tip! Tot morgen, Tony! Ik bel vanavond nog wel.

En woeps, weg is Britt...

 

Bij het school aangekomen...

Britt ziet Johan al op het plein staan en ze loopt naar hem toe en pakt hem dan van achter beet. Johan schrikt zich een ongeluk maar dan ziet hij dat het Britt is.

Johan : wat doe jij hier?

Britt : Ik ben geschorst.

Johan : wat heb je gedaan?

Britt : valt allemaal wel mee, Merel vond het goed om ons een vrije middag te geven, ze zag zelf ook dat hij de oorzaak was, maar kent Tony ook wel een beetje.

Johan : Dus morgen kunnen jullie weer verder?

Britt : Ja.

Dan komen Dorien en Simon naar buiten gerend en zijn vooral verrast om Britt te zien staan.

Dorien : Moet je vanavond werken?

Britt : Nee hoor, ben de rest van de dag lekker vrij.

Simon : Leuk.

Dan lopen ze richting de auto, maar Britt en Johan lopen beiden een andere kant op.

Dorien : He, welke kant moet ik op?

Johan : Mag je kiezen in welke auto je mee wild rijden.

Simon : Is het niet overdreven om ons met twee auto's op te halen?

Britt: Weet je wat? Simon, jij gaat met mij mee, en Dorien met haar vader.

Dorien: Mijn vader? (verwonderd)

Britt: Met Johan. (kijkend alsof ze betrapt is)

Simon: Moeten jullie ons misschien iets zeggen?

Britt: Kom Simon, we zijn weg.

Dorien: Vertel nou!

Johan: Thuis vertellen we het, goed?

Simon: Meteen als we thuiskomen, hoor. (streng/lachend)

Britt: Ja, baas, kom nu maar gauw mee. (lachend)

 

Thuis aangekomen...

 

Dorien: En nu vertellen!

Britt: Johan en ik moeten iets vertellen.

Johan : We willen gaan trouwen.

Dorien : Echt?

Britt : Ja, echt waar.

Simon : Tof.

Dorien : Top.

Britt : Maar er veranderd voor jullie niets he.

Johan : Als je Simon mamma tegen Britt wild zeggen mag dat, maar het hoeft niet. Geld ook voor Dorien of zij tegen mij papa wild zeggen.

Britt : Maar ik hou van jullie allebei even veel.

Johan : Dat geld ook voor mij, maar dat hebben jullie wel de afgelopen tijd gemerkt nu we samen wonen.

Dorien: Mama, kom es?

 

Britt: Wat is er, lieverd? (glimlachend)

Dorien : Mag ik dan bruidsmeisje worden?

Britt : Natuurlijk.

Dorien : Krijgen wij dan ook een broertje of een zusje er bij? (bezorgt)

Britt : Nee, ik vind me te oud om nu nog zwanger te worden en jullie zijn al zo groot.

Dorien : gelukkig.

Britt : Zullen we Tony vanavond uitnodigen om haar het te vertellen?

Dorien : Weet ze het nog niet?

Britt : Alleen wij 4.

Dorien : En oma?

Britt : Ik bel die op, maar ik moet wat belangrijks aan Tony vragen.

Dorien : Oke.

Britt belt Tony op, en die belooft rond 7 uur te komen.

 

Johan: IK zal wel koken. (lachend)

Britt: Jaja. (glimlachend)

 

Wanneer Tony aangekomen is...

Vera : Britt?

Britt : Ja Vera.

Vera : mag ik in jou bed slapen?

Britt : Ja, moest je gelijk van mamma naar bed?

Vera : Ja, maar wil jij nog een verhaaltje lezen?

Dorien : Mag ik dat doen?

Vera : Leuk.

Tony : Niet te lang he, Dorien.

Dorien : Een kleintje?

Tony : Dat is goed.

Dorien en Vera vertrekken naar Britts slaapkamer...

 

Tony: Wat moest je me nu zo dringend vragen? (verwonderd)

Britt : Johan en Ik moeten je eerst iets vertellen'

Tony : Vertel dan.

Johan : Britt en ik hebben besloten om te gaan trouwen.

Tony : Wat geweldig.

Britt : Ik wil je als getuige vragen.

Tony : Echt wat een eer.

Britt : Jij bent mij allerbeste vriendin.

Tony : Ja, maar ik vind het echt gaaf.

Tony: En wie ga jij vragen als getuige, Johan?

Johan: Mijn broer. (glimlachend)

Tony: En wie weet het allemaal al? Weten de kinderen het al?

Britt: Ja, en nu jij ook. (glimlachend)

Tony: Dus jullie ouders en het team weten nog van niks? (lachend)

Britt : Mijn ouders en schoon ouder en toekomstige schoonouders hebben we gebeld. Het team weet nog van niets, jij bent toch mijn partner, en je weet hoe er geroddeld word dan had je het zo geweten.

Tony : Leuk Britt, vind het echt leuk om de eerste van het team te weten dat je gaat trouwen.

Britt : Niet aan zien komen dan?

Tony : Nee, dacht dat jullie gewoon samen zouden blijven wonen zonder iets te doen.

Britt: Dan ken je ons minder goed, Dierickx. We denken er al een tijdje over. (lachend)

Johan: Ik heb haar zelfs al een verlovingsring gekocht.

Tony: Laat zien! (lachend/eisend)

Britt : Jij hebt mij de laatste dagen zeker niet op de vingers gekeken.

Dan kijkt Tony naar de hand van Britt en ziet dat ze een andere ring heeft zitten op de plaats van haar trouw ring.

Tony : Hij is prachtig.

Britt : Ik heb die van Mark nu maar aan mijn andere hand gedaan.

Johan : Ja over een jaar werk je niet meer met een Michiels.

Tony : Maar met een van Lancker.

Britt : Zal wel raar zijn hoor.

Tony : Wat is jou meisjes naam eigenlijk?

Britt: Voor ik met Mark trouwde noemde ik Britt Taverniers. (glimlachend)

Tony : Erg grappig.

Britt : Je gelooft mij niet he?

Tony : Nee.

Britt : Trek me morgen dan maar na in het rijksregister.

Tony : Je bent toch niet familie van die huisjes melker?

Britt : Nee, niet voor hoever ik weet niet Tony.

Tony: Zeker? (plagend)

Britt: Jaha. (lachend)  

Johan : Heb ik zo'n beruchte schoonfamilie?

Britt : Hier in Gent is een huisjesmelker, extreem rechts, maar verhuurd alleen maar zowat aan allochtonen, we komen nog wel in aanraking met hem doordat het een huis van hem is.

Tony zucht diep, alleen maar om aan Taverniers te denken...

 

Dan komt Dorien de kamer in lopen.

Dorien : Dat is helemaal niet leuk om aan Vera voor te lezen, ze was gewoon in slaap gevallen.

Britt : Ja jij leest zo slaapverwekkend. (lachend)

Dorien : ik lees nooit meer voor. (boos)

Britt : Dorien, was maar een grapje, Vera valt altijd bij een verhaaltje in slaap.

Dorien : Gaat op school leuk worden volgende week.

Tony : We zien het wel Dorien.

Dorien: Wanneer gaan we het toetje eten?

Johan : Wij hebben het toetje al op toen jij aan het voorlezen was, en Tony heeft de jouwe op.

Dorien : Dat is gemeen. (boos)

Johan : Dorien.

Dorien : Nee ik ga niet luisteren.

Johan : Is het afgelopen dit is al de 2e keer in een paar minuten dat je boos word, ga naar u kamer en kom terug wanneer je normaal kan doen. (streng)

Dorien : Nee. (boos)

Johan : Nu wegwezen. (streng)

Dan gaat Dorien boos naar boven stampend de trap op en slaat net de deur.

Tony : Wat heeft Dorien?

Britt : Die is de laatste tijd zo aangebrand.

Johan : Ik word het echt zat.

Dan komt Simon naar beneden.

Simon : Hoi Tony. Wat is er met Dorien pap, ze is weer zo boos.

Johan : die stond weer in brand, maar iemand nog zin in een toetje.

Tony : heb je er genoeg?

Johan : Ja hoor, wilde Dorien alleen maar pesten, maar die stond meteen in brand.

Tony : Dan lust ik er wel een.

Johan geeft iedereen nog een toetje, inclusief Simon en samen maken ze er een gezellige avond van... Wel zonder Dorien, want die zit koppig op haar kamer.

Wanneer Britt een kijkje gaat nemen in Doriens kamer, krijgt ze een hoop verwijten naar haar hoofd gesmeten...

 

Britt: En nu is het genoeg, jongedame. (streng)

Dorien : Ik vind jullie gemeen.

Britt : Dat toetje krijg je dus niet meer en je gaat nu slapen, ik ben het beu dat je zo snel boos bent, je gaat er maar wat aan doen, en als er wat is kom je het zeggen heb je dat begrepen?

Dorien : Nee, ik ga niet meer luisteren.

Britt : Dat is goed, maar daar zit dan een hoop staf bij.

Dorien : Dan ga ik weglopen.

Britt : Dat is goed, maar je weet dat dat niet van de wed mag, dus je kan zelf de consequenties kiezen.

Dorien haalt haar schouders op en slaat de deur voor Britts neus toe...

Dorien rent de trap af en de kamer door. Dan trekt ze haar schoenen aan en pakt haar jas van de kapstok en rent de deur uit.

 

Johan : Wat is dat?

Britt : Laat maar, mevrouw loopt weg, ik bel wel naar het commissariaat, dan kunnen de collega’s haar oppakken.

Johan : Daar krijgen we problemen mee, dat weet je.

Britt : Om haar goed te laten schrikken, leg het wel uit

Johan : Dat is goed.

 

Britt pakt de telefoon en belt en legt de situatie uit en het word doorgegeven aan de patrouilles.

 

Tony : Die is wel helemaal door het lint aan het gaan.

Britt : Ik weet het, maar wat moet doen?

Tony : Ik hoop dat het werkt.

Britt : Ik zal zorgen dat ze haar goed laten schrikken en dat ze het geen 2e keer doet.

Simon : Moet ze niet naar de gevangenis.

Britt : Nee hoor, maar ik vind het niets dat ze buiten gaat rondzwerven.

Johan : Ga jij maar naar bed Simon, we komen wel vertellen wanneer Dorien veilig is.

Simon :Oke.

Tony : Ik ga ook naar huis.

Britt : Je hoort morgen de afloop wel.

Tony : Oke, even Vera pakken.

Tony en Vera gaan naar huis en Simon gaat slapen...

 

Britt en Johan zitten lekker knus tegen elkaar op de bank...

Na een half uurtje gaat de bel... Raymond en Pasmans, die de nacht hebben, staan voor de deur met Dorien... Die een behoorlijk razend gezicht heeft...

Raymond : Ik heb een eigendom van u gevonden.

Britt : Ja ik was zoiets kwijt, maar vond het wel rustig.

Raymond : Morgen moet ze terug op het commissariaat komen, daar zal met u en haar gepraat worden, maar wij vonden het nu geen tijd mee om te praten.

Britt : Bij wie moeten wij komen?

Pasmans : Om 6 uur bij ons.

Britt : Ik zorg dat we er zijn, bedankt voor het terug brengen.

Raymond : Graag gedaan.

 

Britt : Je word bedankt, onder de does en daarna meteen naar bed, je hebt een week huisarrest, geen tv of computer voor jou.

Dorien : Ik wil je nooit meer zien.

Britt : Ik zal vragen of je het huis uit geplaatst kan worden, jeugdinrichting daar kan je misschien wel terecht.

Dorien : Alsjeblieft niet mamma.

Britt : Dan moet je maar heel goed gaan luisteren en je gedragen.

Dorien : Ik ga me al doezen.

Dorien stampt boos naar de douche en gaat naar na slapen...

 

Britt: Zo, dat zal haar leren. (glimlachend tegen Johan)

Johan: 6 uur op het commissariaat? (verwonderd)

Britt: Het is al 11 uur... Ze moet om 5 uur opstaan dan... Das behoorlijk vroeg voor een kind als je zo laat gaat slapen. (glimlachend)

Britt : Wat praat je voor onzin.

Johan : Hoezo?

Britt : Raymond en Pasmans doen de avond dus die beginnen morgen avond om 6 uur.

Johan : Gelukkig, ik had al geen zin om vroeg mijn bed uit te gaan.

Britt : En jij als advocaat weet dat je pas na 9 uur mag verhoren, dit valt ook onder verhoren.

Johan : Je hebt gelijk.

Britt : Kan jij haar brengen, dan blijf ik op het commissariaat.

Johan : Moet ik er ook bij zijn?

Britt : Als je dat wild.

Johan : Anders zeg ik het niet, en Simon kan zich daar zijn huiswerk wel maken in de koffie kamer.

Britt : Oke.

Johan: Zal hij wel spannend vinden. (glimlachend)

Britt: Weet je... Ik heb het echt getroffen met jullie drieën. (glimlachend)

Johan: Vind ik nou ook. (lachend/plagend)

Britt : Dorien, je bed uit komen en aankleden.

Dorien : Ik heb geen zin.

Britt : Dan maak je maar zin en anders neem ik je in je pyjama mee naar school en blijf je daar maar in lopen.

Dorien : Oke.

Britt gaat dan weer naar haar slaapkamer om zichzelf aan te kleden en niet veel later komt Johan ook die Simon wakker had gemaakt.

Johan : Die heeft echt slecht geslapen.

Britt : We zijn het hem toch komen vertellen?

Johan : Ja, maar dan maakt hij zich toch druk.

Britt: Simon, goedemorgen. (glimlachend)

Simon: Morgen... (moe/slaperig)

Britt: Kom, slaapkopjes, lekker ontbijt voor jullie.

Simon: Mmm, croissants (glimlachend/slaperig)

Johan : Verrassing he.

Simon : Zeker.

Dan komt Dorien heel schuw de trap af lopen, ze is toch wel een beetje bang voor wat er nu gaat gebeuren.

Johan : Dorien, je mag ook ontbijten hoor.

Dorien loopt nu wat sneller naar de tafel en gaat er bij zitten.

Britt : Ik ben zeker dat ik vandaag bij de baas word geroepen, staat natuurlijk in het nachtrapport.

Dorien : Dus iedereen weet het? (geschrokken)

Britt : Ja, iedereen weet het.

Dorien : Ik ben wel een beetje stom geweest.

Britt : Ja, maar ik had je gewaarschuwd.

Dorien begint zachtjes te huilen...

 

Dorien: Sorry, mama... (snikkend)

Britt : Kom eens hier Dorien.

Dorien staat op en loopt naar Britt die haar stevig beet pakt.

Britt : Als jij belooft om niet meer zo snel boos te worden en niet meer weg te lopen, dan ga ik proberen dat het niet word doorgespeeld en dat dit tussen ons blijft.

Dorien : Wil je dat?

Britt : Ja, maar dan moet jij ook je best gaan doen.

Dorien : Dat zal ik gaan doen mamma, het spijt me echt dat ik zo vervalend ben geweest.

Britt : Oke, nou dan is dat afgesproken.

Dorien omhelst haar moeder nog steviger en gaat dan weer verder ontbijten...

 

Op het commissariaat...

Tony : Goedemorgen Britt, hoe is het met Dorien?

Britt : Goedemorgen, met Dorien is het goed, ze is vreselijk geschrokken. Gister kwaad en vanochtend een beetje, maar toen ze naar beneden kwam was ze vooral bang.

Tony : Denk je dat ze er wat van geleerd hebt?

Britt : Ja, dat wel hoor.

Nadine : Wie heeft wat geleerd?

Britt : Dorien, ze was gister weggelopen, ik had gebeld en Raymond en Pasmans hebben haar opgepakt.

Nadine : Hoelang was ze weg?

Britt : Ze is iets meer dan een halfuur weg geweest.

Nadine : Vond je het dan nodig om te bellen?

Britt : Het gaat al dagen niet lekker en wilde haar even goed laten schrikken en dat heeft denk ik wel gewerkt.

Nadine : Staat het in het nachtrapport?

Tony : Nee, staat er niet in.

Nadine : Dan zit er niets aan vast, je hebt geluk.

Britt : Dat had ik wel een beetje verwacht.

Nadine knikt en gaat haar bureau binnen...

 

Tony: Tjee, wat heeft die? (zuchtend)

Britt : Geen idee, maar zullen we wat nuttigs gaan doen?

Tony : Ik ga Eric niet meer verhoren, zo'n vrije middag is wel lekker, maar ik wil er niet meer van.

Britt : Ik ga wel vragen of de heren die kunnen overnemen en wij een andere zaak kunnen krijgen.

Tony : Met dat humeur?

Britt : Het is wat ze zelf wild.

Tony : Ik ga wel alvast koffie halen.

Britt : Ja dat is goed.

Britt klopt op Vanbruane's deur.

 

Nadine: Britt? Kom maar binnen...

Britt: Ik zou iets willen vragen...

Nadine: Zeg maar... (niet opkijkend van haar papieren)

 

Britt stelt haar vraag, maar als ze geweten had dat Vanbruane boos zou worden, had ze haar mond wel gehouden...

 

Nadine: Britt, jullie hebben die zaak, en daarmee gaan jullie verder. (streng)

Britt : Het is niet verstandig, wij kunnen niet werken als we tegen over die seksmaniak zitten.

Nadine : Het is jullie werk dus je doet het maar, het maakt nooit of je man of vrouw bent en nu aan het werk Michiels. (streng)

Britt : Oke baas. Baas is er iets met u?

Nadine : Slecht geslapen.

Britt : Als er wat is moet u het zeggen, dat weet u toch?

Nadine : Goed bedoeld Britt, maar mijn buren hadden gister een feestje, ik wist het wel, ze hadden me gewaarschuwd.

Britt : Oke.

Britt: U had gerust mogen vragen of u bij mij kon komen logeren.

Nadine: Ga je nu eindelijk werken, Michiels?!

Britt : Ja baas.

 

Britt vlucht het kantoortje uit en pakt meteen de telefoon om te vragen of ze Eric boven willen brengen, als hij zonder advocaat wild praten.

Tony : Ik wist niet dat jij zoveel zin had.

Britt : De baas heeft slecht geslapen, ik heb geen zin om nog eens aan de stok te krijgen, maar waas is die koffie?

Tony : Hier.

Britt : Dankje.

Dan gaat de telefoon van Britt daar word Britt verteld dat Eric een advocaat er bij wild. Britt belt dus de advocaat van Eric weer op.

 

Omdat Britt en Tony 10 minuten later nog steeds achter hun bureau zitten en het verhoor aan het voorberijden is komt Vanbruane haar kantoor uit.

Nadine : Ik had gezegd dat jullie hem moesten verhoren.

Britt : Ja, maar we wachten op zijn advocaat.

Nadine kijkt Britt streng aan, maar gaat dan weer haar kantoortje in...

Britt kijkt twijfelend, maar loopt dan beheerst naar de toiletten...

Tony wild eigenlijk achter Britt aan gaan, maar bedenkt zich dat ze haar baas alleen maar kwaad kan maken daardoor dus blijft ze zitten en begint te verzinnen wat ze in het verhoor kunnen zeggen zodat hij gaat bekennen.

Nadine: Waar is Michiels?

Tony: Toilet.

Nadine: Hoe lang al?

Tony: Een half uur... denk ik... (gokkend)

Nadine: Ga dan verdomme kijken... (boos)

Tony : Blijft u de hele dag zo?

Nadine : Ga kijken wat Britt aan het doen is en stuur haar dan naar mij toe.

Tony : Daar zal ze zin ik hebben, u bent niet te genieten.

Nadine : Het zal helpen als jullie je werk eens deden.

Tony : Kan ik er wat aan doen dat die advocaat er nog niet is, en iedere minuut minder in dat verhoor is beter.

Nadine: Ga nou maar kijken. (zuchtend)

 

Tony fronst haar wenkbrauwen, maar gaat dan toch kijken en vindt Britt snikkend in een hokje...

 

Britt: Altijd als ze kritiek heeft is dat op MIJ. (huilend)

Tony: Ach, trek het je niet aan. (glimlachend) Ze vroeg je eigenlijk net in haar kantoor...

Britt: Dat moet dan maar... (zuchtend)

 

In Vanbruane's kantoortje krijgt Britt de wind langs voren...

Maar Britt laat dit niet meer over haar heen gaan, ze is het zat om altijd maar de preek te krijgen.

Britt : Baas, Waarom moet u altijd tegen mij tekeer gaan en niet tegen Tony? Het is zeker om dat ik een hogere rang heb? Tony en ik laten daar aan elkaar niets merken, wij zijn voor elkaar net zoveel waard. Wij dragen samen de verantwoordelijkheid, niet alleen ik dus.

Nadine : Sorry, ik zal daar voortaan op letten.

Britt : Kan ik gaan?

Nadine : Ja, en sorry voor die uitbrander.

Britt : Het is al goed.

 

Britt loopt het kantoor weer uit en frist zich nog even wat op. Na een kop koffie is de advocaat er eindelijk.

Tony: Tjeetje, eindelijk (zacht tegen Britt)

 

Britt glimlacht terug, en dan stappen ze het verhoor in, om Eric nog es te doen proberen te bekennen...

Tony en Britt hebben besloten om zich heel rustig te houden en niet op hem te reageren.

Britt : Eric, lekker geslapen hoop ik?

Eric : Nee.

Britt : Als je bekent hoef je niet meer hier te slapen.

Eric : Word ik zeker naar de nieuwe wandeling gebracht.

Britt : Denk ik niet.

Eric : Hoezo niet?

Britt : Tot de rechtszaak niet.

Eric : Had u me dat niet eerder vertellen?

Britt : Je had er niet naar gevraagd.

Eric : Klopt dat meester?

Meester : Ja dat klopt.

Eric: En als ik het nu nog niet wil vertellen?

Britt: Dan moet u helaas hier blijven slapen.

Eric: Oke, oke... Ik vertel het wel...

Tony : Vertel maar.

Eric : Ik heb die meisjes gedwongen om met mij over seks te praten en sommige aan te raken.

Britt : Ben je heel dankbaar, was het zo moeilijk?

Eric : Nee, mag ik nu naar huis?

Britt : We moeten alles op maken en met de onderzoeksrechter overleggen.

Eric : En dan?

Tony : Een hoge rekening van uw meester betalen.

Eric: En dan?! (nerveus)

Britt : Dat verteld de onderzoeksrechter, daar heb ik geen inbreng meer in.

Eric : Oke.

Britt, Tony en de meester verlaten het verhoor en een agent let op Eric. Britt tikt de verklaring uit en Tony belt de onderzoeksrechter.

Na het telefoontje...

 

Britt: En?

Tony: Eric moet morgenvroeg voor de onderzoeksrechter verschijnen.

Britt: Nog één nachtje hier voor onze grote vriend dus. (lachend)

Nadine: Geen privé-zaken bespreken tijdens het werk! (roepend vanuit haar kantoor)

Britt: Huh?! (verbaasd)

Nadine: Je sprak over je vriend. (boos)

Tony: Neen, dat deed ze nu eens niet. Ze zei letterlijk 'Onze grote vriend'. (ook boos wordend)

Nadine: Sorry, verkeerd verstaan. Werk nu maar verder... (slecht gezind)

Tony : Ik wist niet dat de slaap voor sommige mensen zo belangrijk was.

Britt : Je zal me al vermoord hebben als ik zo was als ik niet goed heb geslapen.

Tony : Went zeker wel?

Britt : Vera wild toch ook wel eens vervelend doen.

Tony : Praat er niet over, maar we gaan het Eric vertellen.

Britt : Ja dan zijn we daar gelijk vanaf.

 

Tony : Slechte mededeling voor je, de onderzoeksrechter wild dat je nog een nachtje blijft logeren, hij wild je morgen ochtend pas spreken.

Eric : Je had gezegd dat ik naar huis mocht.

Britt : ja, de onderzoeksrechter beslist.

 

Wanneer Britt en Tony weer achter hun bureau zitten komt Tony met de vrouw van Eric aan.

Carla : Dit is de vrouw van de man die jullie net verhoord hebben,

Vrouw: Waar is mijn man?

Britt: Die wordt morgenvroeg voor de onderzoeksrechter geleidt.

Vrouw: En waarom dan wel? (boos)

Britt : Uw man heeft tiener meisjes lastig gevallen door gedwongen over seks te praten.

Vrouw : Dat meent u niet?

Britt : Ja, helaas wel.

Vrouw : Waar is die schoft nu?

Britt : Beneden in de cel.

Vrouw : Zeg maar tegen die schoft dat ik hem nooit meer hoef te zien.

Tony : Hij heeft ze niets gedaan, sommige aangeraakt.

Vrouw : Wat nog niet is kan komen.

Tony : We zullen het hem dan maar zeggen, of wild u dat zelf doen?

Vrouw : Ik wil hem alleen zien als er iets met de scheiding is.

Britt: Dat wordt genoteerd. (vriendelijk)

 

De vrouw kijkt even bedenkelijk, maar loopt dan toch weg...

 

Tony: Tjeetje, wat een dag. (zuchtend)

Britt : Je zit pas op de helft hoor.

Tony : Nou kijken of de baas haar goede humeur al terug heeft gevonden.

Britt : Laten we het hopen.

 

Britt : Wij hebben de zaak helemaal rond.

Nadine : Gelukkig, hoe staat het met de PV's?

Britt : Die zijn redelijk bij, bij mij.

Nadine : En bij jou Tony?

Tony : Nou niet zo best denk ik.

Nadine : Doe dan maar eerst wat PV's en morgen een nieuwe zaak.

Britt : Goed baas.

Nadine : En het spijt me van vanochtend. Slecht slapen en zenuwen zijn niet een echte goede combinatie.

Britt : Er was dus toch wat?

Nadine : Ja, mijn moeder had een operatie, die nogal riskant was, maar ze is er goed uitgekomen. Ik heb net telefoon gehad.

 

Johan : Raymond en Pasmans gaan je echt niet opeten hoor Dorien dus loop gewoon maar door.

Dorien : Maar Raymond was heel boos.

Johan : Ja, maar je moeder heeft toch met he, gepraat.

Dorien : Weet ik wel, maar vind het toch eng.

 

Britt : Hoi, Simon je mag in de koffiekamer alvast aan je huiswerk beginnen.

Simon : Goed hoor.

Raymond : Zullen we in 1 gaan zitten?

Britt : Dat is goed.

 

Pasmans : Dorien, waarom ben je weggelopen?

Dorien : Omdat ik boos was.

Pasmans : En dan loop je altijd maar weg?

Dorien : Nee.

Pasmans : Als je de volgende keer weer boos bent, ga je dan weer weglopen?

Dorien : Nee, ik ga niet meer weglopen echt niet.

Raymond : Dan zien we het deze keer maar door de vingers he.

Dorien : Dankje Raymond.

 

Einde

 

Vervolgverhaal de flikken rukken uit.