Dorien op schoolkamp

Het 6e leerjaar (groep8) is op schoolkamp. De klas van Dorien heeft er echt zin in. Ze zijn met de hele klas naar een kamphuis midden in het bos. De eerste avond worden ze al gelijk gedropt. Ze mogen niet over het pat heen want dan zouden ze kunnen verdwalen.

Dorien, Esmee, Jordy, Sjoert en Maaike lopen samen door het bos.

 

Dorien : Ik ben moe.

Esmee : Ik weet niet meer welke kant we op moeten.

Jordy : We gaan gewoon over het pad, dan moeten we er toch komen.

Maaike : Maar dat mag niet.

Dorien : Het kamphuis is toch aan de weg, dan vinden we het te minste.

Sjoert : Ja Dorien heeft gelijk, zullen we het doen?

Maaike : Ik wil geen straf.

Sjoert : Zullen we niet krijgen, maar ik wil hier niet de hele nacht blijven lopen.

Dorien: Zullen we nog een uurtje doorlopen? Als dat niet helpt, gaan we van het pad af, goed? (voorstellend)

Sjoert: Oke Dorien heeft gelijk

Maaike: ik ben best wel een beetje bang

Dorien: dat zijn we allemaal Maaike maar als we niet snel lopen is het al donker

 

Meester Jan: Ik Mis Dorien Maaike Sjoert Esmee en Jordy

Yorinda: Ach mees die komen wel

Jan knikt en telt de kinderen nog een keertje

De rest van de klas is wel compleet, dan worden de kinderen naar bed gestuurd, eigenlijk maakt niemand zich erg druk om de 5 die er niet zijn, Esmee houd meestal wel van een grapje en dus zal ze het dit keer wel weer doen. De begeleiders vinden het zelf toch niet zo geruststellend dat de 5 kinderen wegblijven, daarom gaan twee moeders die mee zijn zoeken.

 

Esmee : Een driesprong, welke kant gaan we op?

Sjoert : Rechtdoor?

Dorien : Nee, rechtsaf. We mochten niet over het pat, dus zouden we dit weggentje niet over mogen.

Esmee : Oke, rechtsaf dus.

Dorien: oke

ze lopen en lopen Maaike en Jordy beginnen erg moe te worden

Maaike: kunnen we niet ergens gaan slapen?

Esmee: nee! We stoppen niet voor het donker is

Maaike: we zouden maar een uurtje lopen!

Dorien: Ga nu gaan ruzie maken!!

Maaike : Het is al bijna donker, het is al bijna 11 uur.

Dorien : Ja, ik kan ook klokkijken, het is niet kout en ik slaap liever in het kamphuis dan buiten.

Sjoert : Ze zouden zich ongerust maken om ons.

Esmee : laten we doorlopen, we vinden het wel.

Maaike : Ik wou dat ik mijn mobiel had meegenomen,

Dorien : Dat mocht niet, dat weet je.

Sjoert: Nou ik denk niet dat ze ongerust zijn ik denk dat hun denken dat we een grapje maken HE ESMEE!

Esmee: Waarom krijg ik nou weer de schuld!

Sjoert : Omdat jij altijd grapjes maakt.

Dorien : Ophouden met dat geruzie.

Jordy : Laten we gewoon doorlopen, we moeten toch eens wat tegen komen?

Maaike : In een bos? We komen echt geen boswachter tegen hoor, ik geloof niet in roodkapje.

Sjoert: whaaa

Maaike schikt en gilde de hele boel bij elkaar en slaat Sjoert

Dorien: OKE NU OPHOUDEN!!!

iedereen is stil

Dorien: ik neem de leiding wel! Als jullie kleuters dat niet kunnen!

Dorien stapt stevig door

en de anderen lopen haar achter na het word donker en donkerder

Dorien: oke allemaal elkaar handen vast en lopen anders raken we elkaar kwijt

iedereen knikt en doet wat Dorien zegt en dan....

 

Het verbaast Dorien heel erg dat iedereen naar haar luistert, want ze heeft zichzelf zomaar als leider opgedrongen.

Dorien : Dit komt me bekent voor.

Esmee : Ja, hier zijn we afgezet.

Maaike : We zijn dus weer terug bij af.

Jordy : Lekker, nu?

Dorien : Gewoon doorlopen en het bos links houden, dan moeten we er toch komen?

Maaike : Of een rondje lopen.

Jordy: Maaike doe niet zo dom!

Maaike begint te huilen

Jordy: sorry

hij slaat een arm om haar heen

Dorien: kom op nog eventjes jongens

iedereen knikt en loopt veder

Het tempo word steeds langzamer, iedereen is heel moe. Het is onderhand al twaalfuur, en de moeders hebben het groepje nog steeds niet gevonden. Dan zien de vijf kinderen ineens een huisje staan.

Esmee : Zullen we daar aanbellen?

Dorien : Ja, misschien kunnen zij ons wel naar het kamphuis brengen, en anders bel ik gewoon mijn moeder op.

Esmee : Waarom je moeder?

Dorien : Die heeft het nummer van de meester en kan dan vertellen waar wij zitten.

Maaike: maar jou moeder is toch agent

Dorien: Hoofd inspecteur

Maaike: die kan on toch komen redden

Dorien: nee dat wil ik niet dan bel ik Nick of Sofie wel die houden hun mondwel anders mag ik nooit meer op kamp

Maaike: heb jij je mobiel bij je dan?

Dorien kijkt naar de grond

Jordy: DAT HAD JE EERDER MOGEN ZEGGEN!

Esmee: ik ga dat huis niet in! Echt niet ik wil niet verkracht worden

iedereen vind dat Esmee wel gelijk heeft en bellen niet aan want het huisje ziet er niet echt bepaalt goed uit

Jordy: Dorien heb je je mobiel nu bij je?

Dorien : Ik zal Nick wel bellen, Mijn moeder zal heel boos worden als ze weet dat ik mijn mobiel bij heb.

Maaike : Doe maar, hier is een straat bordje.

Dorien : Oke, ik bel.

 

Nick : Dorien wat is er?

Dorien : We zijn verdwaald, in het bos. Nu zijn we bij een straat en we zijn heel moe en willen terug naar het kamphuis, maar durf mamma niet te bellen, we mochten geen mobiels meenemen.

Nick : In welke straat zijn jullie?

Dorien : Grote bosweg, vlak bij een eng huisje.

Nick : Ik kom er met de auto aan.

Na anderhalf uur is Nick er eindelijk.

 

Nick: Dorien!!

Schreeuwt Nick dan komen ze met zijn 5e aan gerent

Dorien: we d8ten dat je nooit zou komen

Nick: tuurlijk wel! Waar is het kamp huis?

Dorien: is Sofie er ook?

Nick: ja ze zit in de auto

Dorien: jullie zeggen niets tegen mama he?

Nick schut nee

Nick: waas is het kamphuis?

Dorien : Weet ik niet.

Nick : Stappen jullie maar in de auto, met een beetje proppen past dat wel.

Dorien : Wat ga je dan doen?

Nick : Rondrijen en kijken of we het kunnen vinden.

 

Meester Jan : Ik Ze zijn nu te lang weg, we moeten er hulp bij halen.

Juf Margriet : Als we de lokale politie op de hoogte stellen, zouden die dan helpen zoeken?

Meester Jan : Ik hoor het van wel.

Juf Margriet : Ik zal het nummer wel opzoeken.

 

Sofie : Als jullie iets bekends zien, moet je het zeggen.

Esmee : Zullen we doen.

Maaike: DAAR DAAR IS HET!!!

Nick: mooi zo

 

ze stappen de auto uit

Dorien geeft Sofie en Nick een kus

en rent naar de meester toe

Meester Jan : Gelukkig daar zijn jullie.

Dorien : We waren de weg kwijt.

Meester Jan : We wilde net de politie bellen.

Esmee : Dat hebben jullie toch niet gedaan?

Meester Jan : Juf Margriet was het net het nummer aan het zoeken, gaan jullie naar binnen, ik bel de moeder die aan het zoeken zijn.

 

Maaike : Juf Margriet we zijn er!

Juf Margriet : Gelukkig.

Britt: Britt Michiels

Juf margriet: o sorry mevrouw en ze hangt op

 

Dorien haalt opgelucht adem

Nick: Dorien pas je goed op?

Dorien: jaja

Nick: jullie allemaal he? Anders kom ik jullie wel redden!

Sofie: NICK!Vandaag nog!

Nick: ze is een beetje saggie

Dorien: oke

en ze rent naar de andere 4

Jan: Gaan jullie nu lekker slapen het is al laat

De 5 kinderen knikken en gaan naar hun slaapzaal, De meester bedankt Nick en Sofie voor het terug brengen van de 5 kinderen. Dan kunnen die weer terug naar bed, het is dan ook alweer halfvier in de nacht als die thuis komen.

 

Om halfacht is het een hels kabaal, Dorien word wakker en stopt haar hooft onder haar kussen, ook Maaike en Esmee doen dat, de drie meiden zijn nog veelte moe om op te staan, ze lagen pas na twee uur op bed.

Meester Jan vraagt dan ok of de kinderen heel stil willen zijn Dorien en de andere slapen veder als het 12 uur is worden ze wakker

 

Esmee: volgens mij moeten we er uit

Meester Jan: heel goed meisjes! we gaan het bos in

dan zijn de meiden wakker

Maaike Esmee en Dorien: HET BOS IN!!

Meester Jan : Ja, ik weet dat jullie gister al lang genoeg in het bos hebben gewandeld, maar we gaan toch, alleen jullie magen niet meer alleen.

Dorien : Dat wil ik ook niet meer.

Meester Jan : Mag ik jullie een ding nog vragen?

Maaike : Wat?

Meester Jan : Hoe zijn jullie Sofie en Nick tegen gekomen?

Dorien: ehm...

Esmee: Nick moest Sofie ophalen bij haar moeder

Dorien: ja.. jhaar moeder woont hier vlak bij

Maaike: ja echt waar

Meester jasn: en wat is dat dan?

hij loopt naar de mobiel van Dorien

Dorien kijkt naar beneden.

Meester Jan : Je heb ze gebeld?

Dorien : Ja meester.

Meerster Jan : Ik ben blij dat jullie dat hebben gedaan, maar ik pak je mobiel wel af, en ik geef hem als we terug zijn aan je moeder.

Dorien : Alstublieft meester?

Meester Jan : Nee Dorien, je hebt je niet aan de regels gehouden dus worden daar maatregelen om genomen, zo zit het ook op school daar word hij ook aan je moeder terug gegeven.

Dorien: oke dat u hem inneemt oke maar zou u hem dan aan mij willen terug geven

Jan: nee

Dorien: aan Nick of Sofie

Jan: dat mag ook maar je moeder word ingelicht

Dorien: nu ben ik dood

Jan: stel je niet aan kom op aan kleden we moeten op pat!!

Esmee : Zo streng is je moeder toch ook weer niet?

Dorien : Als het op regels aan komt wel, eigenlijk wilde ze niet dat ik een mobiel had, maar omdat ik nu met de fiets naar school mocht, wel zodat ik kan bellen als er wat is.

Maaike : Nou, ik was anders heel blij dat je hulp kon inschakelen.

Dorien : Ja ik ook, maar nu hen ik ook wel een probleem.

Laura : Als jullie niet opschieten heb je nog een groter probleem, iedereen wild nog eten voor dat we het bos in gaan.

Dorien: Ja we komen!!

 

In de eet zaal kijken iedereen Dorien en de andere aan en gaan aan tafel zitten nemen wat hapjes brood en dan worden ze in groepten verdeelt Maaike,Dorien, Jordy Esmee en Sjoert zitten bij elkaar ze vinden het heel eng om het bos in te gaan gelukkig gaan Jan mee

Dorien is nog wel boos op meester Jan, omdat hij haar moeder gaat vertellen over de mobiel. Daarom blijft Dorien zo ver mogelijk bij hem uit de buurt. Ze wandelen nu echt door het bos en het is wel duidelijk dat meester Jan hier al vaker is geweest, want hij weet de weg.

 

Meester Jan : We gaan hier een hut maken, overmorgen komen er juffen en meester op de bonte avond kijken, maar we laten ze ook een opdrachtje doen, maar die moeten jullie verzinnen, het moet allemaal in en om de hut gebeuren.

Dorien: betekend dit dat we dus twee nachten in het bos moeten slapen

Meester Jan: Nee geen twee maar eentje en dat is die van de bontenavond

Iedereen in koor : nee dat willen wij niet want het bos is eng

Meester Jan : Het was maar een grapje.

Dorien : Ik vind dat geen leuk grapje, ik wil naar huis.

Meester Jan : Je moet toch wel ergens tegen kunnen?

Dorien : Ja, maar vind het niet meer leuk.

Meester Jan : Je bent gewoon heel boos op mij, dat is het he?

Dorien : Ja.

Meester Jan : Als jij je nu gewoon gaat gedragen, en niet meer dwars gaat liggen, dan krijg je je mobiel op school terug, maar de je dat niet, krijgt je moeder hem, afgesproken?

Dorien : Afgesproken.

Esmee : Maar waarom moeten we dan een hut maken?

Meester Jan : Jullie maken die opdrachtjes voor een juf of meester, die moet dat dan gaan maken, maar het is wat leuker om dat in een hut te doen, en een hut bouwen is toch leuk?

iedereen knikt en gaat hout zoeken

ineens zijn Jordy en Maaike weg

 

Dorien: waar zijn die 2?!

Ze gaan ze zoeken na 10 minuutjes hebben ze hun gevonden ze staan te zoenen achter een boom.

Dorien : En vol blijven houden dat jullie geen verkering hebben zeker.

Jordy : Moei je er niet mee Dorien.

Maaike : Laat ons gerust.

Dorien : Moeten jullie je maar niet verstoppen want we waren jullie kwijt.

Jordy : Nou en, dan zijn wij toch lekker kwijt.

Dorien : Gister was je anders ook blij om gevonden te worden.

Meester Jan: Doe dat nooit meer, begrepen? Zo maak je ons alleen maar ongerust. (streng)

Maaike : Sorry meester.

Meester Jan : Oke, dan gaan jullie nu met zijn alle samen werken aan de hut.

 

Dorien : Maaike help eens even?

Maaike : Nee, geen zin in.

Dorien : Ik hou het niet, die tak is veelte zwaar.

Maaike : Je vraagt maar een ander ik ga je niet helpen.

Dorien : We moesten samen werken, weet je wel.

Dan laat Dorien de tak boos vallen.

Meester Jan: Wat gebeurt er hier weer?! (boos/streng)

Dorien : Niets.

Maaike : Dorien maakt ruzie.

Meester Jan : Nu eerlijk wat er aan de hand is dames?

Dorien : Laar maar.

Meester : Nee, ik wil weten wat er aan de hand is, dus je verteld het maar gewoon.

Dorien : Maaike wilde me niet helpen.

Maaike : Dorien vroeg het niet eens maar commandeerde me.

Meester : Oke, dit is jullie laatste kans, als jullie nu niet meer normaal doen, word je terug naar het kamphuis gebracht, en dat betekend dat je daar de rest van de dag voor straf zit. (streng)

Dorien: Oke... (zacht)

 

Dorien stampt boos weg en neemt zich voor om de hele dag niet meer tegen Maaike te praten... Na een uurtje...

 

Maaike: Dot, wil je me ff helpen?

 

Dorien antwoordt niet en doet verder met wat zijzelf bezig was...

Jordy : Zo zit hij goed vast he meester?

Meester Jan : ja, dat zit goed vast, laten we eens bij die drie meiden gaan kijken hoe het daar gaat.

 

Maaike : Dorien doe niet zo koppig.

Esmee : Ik help wel.

Maaike : Nee, ik vraag Dorien toch.

Esmee : oke, maar denk niet dat ze zal helpen.

Meester Jan : Dorien Michiels, hier komen.

Dorien schrikt, nu de meester haar roept, ze had hem niet zien aankomen. Dorien loopt naar hem toe.

Meester Jan : Je weet wat afgesproken is Dorien?

Dorien : Ik vind het niet eerlijk Maaike hielp mij ook niet.

Meester : erg jammer voor jou, maar je weet de afspraak, ik ga jou weg brengen en jullie blijven met zijn vieren bij de hut en gaan niet uit de buurt begrepen?

De vier kinderen knikken naar de meester.

 

Dorien loopt boos weg, maar de meester pakt haar bij de hand vast.

Meester Jan : Ik wil niet dat je nog eens verdwaalt.

Dorien : Ik wil naar huis.

Meester Jan : Je gaat pas naar buis wanneer iedereen gaat, je mag nu bij Meester Hans blijven, die is nog in het kamphuis.

Dorien: fijn!

Meester Jan : Oke, en wat ga je doen in het kamphuis?

Dorien : Waar ik zin in heb.

Meester Jan : Dacht ik niet, je kan een opstel gaan schrijven over hoe je je de afgelopen twee dagen hebt gedragen, en ik wil vier kantjes en geen woord gelogen Dorien.

Dorien : Zo veel.

Meester Jan : Ja, je moet je toch vermaken, en dan laat ik je liever iets doen waar je wat aan hebt, en opstellen maken is niet echt je sterke kant.

Dorien : Ik ga weglopen en ik wil nooit meer op kamp. (boos)

Meester Jan : Ik zal je moeder alvast inlichten. (kalm)

Dorien: nee niet doen!

JAN: wat moet ik met je aan Dorien

Dorien: niets! me gewoon mee laten werken

Meester Jan : Ik had je al een kans gegeven Dorien, misschien mag je vanavond weer mee doen, als je je bij meester Hans gedraagt.

Dorien : Maar ik vind dat veelte moeilijk een opstel en dan zo lang ook.

Meester Jan : Doe maar je best en schrijf er gewoon alles in hoe het gegaan is, vanaf dat je hier bent.

Dorien : Mag ik dan weer mee doen?

Meester Jan : Als je je hebt gedragen wel.

 

Bij het kamphuis aangekomen zijn ze niet de enigste, een moeder en 5 andere kinderen zitten ook binnen verspreid.

Meester Jan : Dorien, ga maar bij Simon aan de tafel zitten. Wat is er gebeurd?

Moeder : Het valt mee dat ze nog leven, die vijf jongens waren gaan vechten, een beetje uit de hand gelopen dus.

Meester Jan : Leuk kamp word het zo, Ik laat Dorien hier ook achter, die weet wat ze moet doen, ik ga naar de overige 4 die nog in het bos zijn.

Dorien: Gaat het Simon?

Simon: mwa

Dorien: heb je straf?

Simon knikt

Dorien: ik ook

 

Dorien pakt pen en papier en begint te schrijven

Het is de gehele tijd stil, tot het 5 uur is, want dan komt de rest van de klas met een hels kabaal binnen gestormd.

Iedereen krijgt wat van Meester Hans te drinken en dan gaat iedereen weer naar buiten, want ze mogen nu vrij spelen. Meester jan ziet dat Dorien nog hard zit te schrijven dus stoort hij haar nog maar niet, en neemt eerst de 5 vechters bazen bij elkaar. Die mogen na een behoorlijk gesprek ook naar buiten toe. Dan gaat meester Jan naast Dorien zitten, die nog ijverig zit te schrijven.

Meester Jan : Dorien, geef eens hier wat je geschreven hebt, en dan moet je wat te drinken gaan halen voor je zelf bij meester Hans. Dorien knikt en geeft 3 blaadjes aan haar meester en loopt dan naar meester Hans toe. Wanneer ze met een bekertje drinken weer gaat zitten is de meester aan het lezen. Wanneer hij alles heeft gelezen legt hij het aan de kant.

Meester Jan : Ik dacht dat jij 4 kantjes teveel vond?

Dorien : Ik heb naar u geluisterd en alles op geschreven,

Meester Jan : Ik vind dat je het heel goed hebt gedaan, en het is nu wel 5 en een half kantje geworden.

Dorien : Dus ik heb het goed gedaan?

Meester Jan : En weet je wat dat betekende?

Dorien knikt en loopt naar buiten waar Maaike naar haar toe komt

Maaike: Sorry Dorien

Dorien: het maakt niet uit

en ze loopt door

Maaike: DORIEN! wat is er?

Dorien: NIETS!

ze gaat ergens zitten waar niemand komt Maaike gaat naast haar zitten

Maaike: Wat is er met je?

Dorien: Ben voor het eerst ongesteld geworden

Maaike: Wat een kamp!!

Dorien : Ik wil gewoon naar mijn moeder toe.

Maaike : Heb je eigenlijk iets bij je?

Dorien : Ja, mamma had me wat gegeven.

Maaike : Als je niet genoeg hebt, ik heb ook wat van mijn moeder gekregen.

Dorien : Bedankt, maar ik vind het gewoon niet fijn.

Maaike : Heb je veel pijn?

Dorien : Ja, heel veel buikpijn.

Maaike : Moet je het niet aan de meester vertellen?

Dorien : Die snapt het toch niet.

Maaike : En de juf of een moeder?

Dorien: Misschien

Maaike: je mag ook met mij praten

Dorien: ik wil gewoon naar huis het is een kamp van niets

Maaike: het komt gewoon allemaal door dat we zijn verdwaalt

Dorien: denk je?

Maaike : Het was best wel gezellig in het bos, alleen wij zijn zo dom geweest om ruzie te gaan maken.

Dorien : Het groepje van Simon had ook met zijn alle straf, ze zaten al binnen toen ik kwam, dat is toch niet leuk op kamp?

Maaike : Ik vond het ook oneerlijk van de meester dat jij straf kreeg, zo erg was het toch ook weer niet.

Dorien : Hij had me wel gewaarschuwd.

Maaike : Toch vind ik het onzin.

Maaike: het is een kamp dat moet gezellig zijn

Dorien: je hebt gelijk kijk ze gaan een spelletje doen

Maaike: ik heb geen zin

Dorien: ik ook niet

Maaike: dan blijven we lekker zitten

Dorien: Maaike je bent me beste vriendin

Maaike: jij ook de mijne

en ze omhelzen el kaar

Dorien en Maaike praten nog een tijdje door, ze zijn zo druk in gesprek dat ze niet in de gaten hebben dat iedereen naar binnen gaat om te eten. Daar worden ze door Meester Jan gemist, die baalt er van dat het weer Dorien is. Hij is helemaal niet gewent dat Dorien zo slecht luister. Meester Jan gaat daarom maar even buiten lijken, en al snel heeft hij de twee meiden gevonden, die helemaal niet op hem letten.

 

Meester Jan : Dorien en Maaike!

De twee meiden schrikken en kijken naar de meester.

Dorien : Ja meester?

Meester Jan : Waarom zijn jullie niet als iedereen naar binnen gegaan voor het eten?

Dorien : We hebben niet opgelet meester.

Maaike : We hebben het echt niet expres gedaan.

Meester Jan: vooruit! Naar binnen!

Dorien en Maaike staan op en weten niet hoe vlug ze weer naar binnen moeten gaan. Na het eten heeft het groepje van Dorien afwas corvee dus zijn ze daar nog een tijdje mee bezig. Wanneer dat gebeurd is, moest ze eigenlijk naar buiten, maar het begint ineens erg hard te regenen, en daar word er in de eetzaal verzameld.

 

Meester Jan : We wilden eigenlijk een spel gaan doen, maar het regent nu Daarom lijkt het me een goed idee, om alles maar aan de kant te zetten en een disco te gaan houden.

Ze vinden het allemaal een goed idee het word erg laat in de nacht en hun eenderlaatste dag gaat in

 

Dorien : Over mogen lekker naar mama

Esmee : heerlijk ik hoop dat kamp volgend jaar beter word!

Maaike : dat hoop ik ook

Dorien : Weten jullie al naar welke school je volgend jaar gaat?

Esmee : Wij gaan dan verhuizen, ik ga dan in Brussel naar school.

Maaike : Het Heilighart, jij toch ook Dorien?

Dorien : Ja, ik hoop dat we bij elkaar zitten.

Maaike : Het is zeker wel te hopen.

Om half twee gaat dan de muziek uit met de mededeling dat iedereen naar zijn bed moet en over een halfuur het muisstil moet zijn.

Dorien en Maaike kunnen niet slapen en weten dat niet van elkaar

 

Maaike: Dorien?

Dorien: ja?

Maaike: zullen we even naar buiten gaan?

Dorien : Nog even wachten, ik denk dat ze zo nog gaan controleren of iedereen in bed licht.

Maaike : Ja, wel slimmer, want als Meester jan er achter komt zwaait er wat voor ons.

Dorien : Er zwaait dadelijk nog heel wat voor me als de meester met mijn moeder heeft gepraat.

Maaike : Ik hoop dat je moeder de humoor er in zal zien zitten.

Dorien : Misschien, maar ook de regels, en daar is mijn moeder heel streng in.

Maaike : Is dat misschien flik eigen?

Dorien : Kan. Dan horen ze ineens voetstappen en ze houden meteen hun mond en doen alsof ze slapen.

De deur gaat open en meester jan komt binnen hij denkt iedereentoe en loopt de deur weet uit

Maaike: hij is weg!

Dorien: jah

 

Maaike: zullen we naar buiten gaan?

Dorien: ja is goed

Dorien en Maaike doen hun kleding aan en sluipen heel voorzichtig naar buiten. Daar gaan ze weer op het plekje waar ze eerder die avond hebben gezeten zitten. Ze waren slim genoeg geweest om nu een plastik tas mee te nemen, want de grond was nog niet opgedroogd.

 

Dorien : Ik mis mijn mama.

Maaike : Heb je dat altijd als je gaat logeren?

Dorien : Nee, normaal nooit.

Maaike : Raar.

Dorien : Ik heb het gewoon niet naar mijn zin, en ik wil gewoon naar huis toe, eigenlijk wil ik weglopen, maar ik weet de weg niet en ik durf het niet, om alleen het bos in te gaan.

Maaike: je kan die Nick en Sofie toch belle

Dorien: die komen me echt niet halen!

Dorien : Daarbij, de meester heeft mijn mobiel afgepakt.

Maaike : Sorry.

Dorien : Geeft niets, ik ga morgen gewoon zeuren, ik wil gewoon naar huis.

Maaike : Ik hoop dat de meester het goed vindt.

Dorien : Anders ga ik gewoon heel erg vervelend doen.

Maaike : Dan krijg je straf, daarmee kan je niet naar huis.

Dorien: jij helpt me toch wel?

Maaike denkt even na en knikt

Maaike: ik wil eigenlijk ook wel naar huis

Dorien: ik vind het helemaal niet leuk

Maaike : Zullen we samen weglopen?

Dorien : Ik vind het wel eng.

Maaike : We zitten hier niet zo ver van de grote weg, en we komen denk ik morgen wel snel met de bus in Gent.

Dorien : Ik heb niet genoeg geld en ze zouden ons tegen die tijd wel missen.

Maaike : Dan moeten we zwart gaan rijden.

Dorien : Ik weet het niet.

Maaike: dan hebben we te minste nog avontuur!"!

Dorien: oke dan

Maaike: morgen na het ontbijt goed?

Dorien: oke

 

ze zijn nu wel erg moe en gaan toch maar naar bed en ze vallen in een diepe slaap

Bij het ontbied lijkt er wel rekening met hun gehouden, want meester Jan verteld dat ze naar Keerbergen. Dorien en Maaike kunnen hun lol niet op, want daar zouden ze in groepjes mogen rondlopen, ze zouden wel zorgen dat ze dan samen weg kwamen. Ze weten precies al wat ze gaan doen. Met de bus naar Antwerpen en dan met de trein naar Gent, want ze kregen allemaal een strippenkaart van de meester per twee om heen en terug te kunnen met de bus van het kamphuis naar Keerbergen. Iedereen maakt een luns parketje en dan gaan ze op pad.

Dorien en Maaike hebben in de bus gelukkig een zit plaatsje, wat niet iedereen heeft, de twee meiden zijn wel stickzenuwachtig voor wat er gaat gebeuren.

Wanneer ze in Keerbergen zijn, wandelen ze een halfuurtje met de klas rond, dan mogen ze van de meester 2 uur vrij rondlopen, want dan moeten ze een opdrachtje doen.

Dorien en Maaike maken zich al snel los van de groep en lopen naar de bushalte toe, ze moeten dezelfde bus hebben als dat ze net in zaten. Gelukkig komt de bus er net aan rijden, daar zijn de meiden heel blij mee, ze stempelen af tot naar Antwerpen en gaan lekker zitten. Nu is het heerlijk rustig in de bus.

 

Wanneer ze na een ellen lange busreis in Antwerpen op het station zijn lopen ze naar een kaatjes automaat, Maaike kijkt hoeveel een enkel kinderkaartje naar Gent kost, gelukkig hebben ze beiden genoeg bij om een kaatje te kopen. Na dat ze een kaartje hebben gekocht lopen ze naar het perron, daar rijd de trein net voor hun neus weg, dat word dus wachten.

Na een halfuur op het perron wachten gaat de volgende trein en daar stappen ze dus ook in. Wanneer ze 10 minuten in de trein zitten komt de conducteur.

Conducteur : Mag ik jullie kaartjes zien? (vriendelijk)

Dorien : Hier zijn ze.

Conducteur : Dat ziet er goed uit, moeten jullie niet naar school?

Maaike : Nee, we hebben vrij vandaag er is studie dag, en wij gaan bij Oma in Gent logeren.

Conducteur : Veel plezier, oma haalt jullie toch wel van de trein hoop ik?

Dorien : Ja, ze wacht op het station.

Conducteur: Oke gelukkig

 

Maaike: dat was net op het nippertje

als de trein minder vaart begint te krijgen na een half uurtje gaat het hart van Maaike en Dorien te keer

Dorien: ik ben best wel een beetje bang

Maaike: ik ook best wel een beetje

De klas mist Dorien en Maaike al, en Meester Jan is nu flink boos aan het worden in zichzelf. Hij besluit zelf maar te wachten terwijl de rest verder gaat met wat er gepland is.

 

Dorien en Maaike lopen nu op Gent-SintPietters.

Maaike : Hoe komen we thuis, we hebben geen strippen meer en ook geen geld om een strippenkaart te kopen.

Dorien : Lopen?

Maaike : Naar jou huis?

Dorien : Mijn moeder is aan het werk, die is niet thuis, jou huis dan maar?

Maaike : Ja dat is goed.

Dorien : Oke, laten we dan maar gaan.

Dan zijn ze bij het huis van Maaike aangekomen.

ding dong.

Maaike: Mama mama

er doet niemand open.

Dorien: er doe niemand open.

Maaike: zullen we naar die Nick en Sofie gaan

Dorien: oke

 

ze zijn bij Nick en Sofie aangekomen

Sofie doet open.

Sofie: Dorien!!!!!!!!!

Dorien : Mogen we binnen komen?

Sofie : Ja en jij gaat gelijk je moeder bellen Dorien. (streng)

Dorien : Ja Sofie. (klein)

 

Britt : Ja Sofie wat is er?

Dorien : Ik ben het Dorien.

Britt : Ben je bij Sofie? (opgelucht)

Dorien : Ja.

Britt : Oke blijf daar.(streng)

Dorien : Ja mamma.

 

Sofie : Waarom zijn jullie weggelopen? (streng)

Dorien : Ik vond het een stom kamp.

Sofie : Dan kan je niet zomaar weglopen, iedereen maakte zich ongerust om jullie, de meester heeft jullie moeders gebeld.

Dorien : Het spijt me.

Britt: DORIEN!! WAAR BEN JE!

Sofie: rustig maar Britt

Britt : nee!

Dorien: mama het was niet leuk!!

Britt: En daarom loop je zomaar weg?! (schreeuwend/ontzettend boos). Je weet nog niet half hoe ongerust ik was!!!!!

Sofie: Britt rustig maar

Britt: nee me kind loopt weg met een vriendin en ik moet rustig blijven wie weet wat er allemaal had kunnen gebeuren

Dorien begint zachtjes te huilen...

 

Dorien: Het spijt me. (huilend)

Britt: kan me niets schelen! Maaike kom ik breng je naar huis!

Maaike: mijn ouders zijn er niet

Sofie: Maaike blijf maar hier ik bel je moeder wel

 

(Maaike haar moeder en Sofie zijn vriendinnen)

Maaike: oke

Dorien: dag Maaike

Maaike zwaait Dorien uit in de auto is er een graf zweer

Dorien: Mama? (zacht)

Britt: Zwijg!

Dorien: Maar mama

Britt: als we thuis komen ga je meteen naar je kamer begrepen

Dorien: maar mama

Britt: BEGREPEN!

Dorien : Ja mamma. (klein)

 

Thuis aangekomen gaat Dorien naar haar kamer en valt daar huilend op bed. Britt pakt de telefoon en belt de meester op dat Dorien goed is aangekomen, daar is hij heel blij om, en hij verontschuldigt zich nogmaals dat dit is gebeurd. Britt zegt dat het goed is en legt dan de telefoon neer en gaat naar boven.

 

Britt : Ophouden met huilen. (streng)

Dorien: Maar mama... (snikkend)

Britt : Ik wil dat je stopt met huilen eerder kan ik geen fatsoenlijk gesprek met je ondergaan. (streng)

Dorien : Ja mamma.

Britt : Wat wilde je zeggen?

Dorien : Ik ben op kamp ongesteld geworden.

Britt : Dat is vervelend, gaat het een beetje?

Dorien : ja.

Britt : Dorien, kan je me nu vertellen waarom jullie zijn weggelopen?

Dorien : Ik vond het kamp helemaal niet leuk.

Britt : Ja dat had je al verteld, maar daarom loop je toch niet weg?

Dorien : Ik heb steeds ruzie met de meester, ik heb een hele tijd alleen moeten zitten. En nog meer dingen.

Britt: Daarom loop je toch zomaar niet weg?

Dorien: En er is nog iets... (zacht)

Britt: Vertel maar... (uitnodigend/al een stuk vriendelijker)

Dorien: Meester Jan heeft mijn mobiel afgepakt... (zacht)

Britt : Hoe kan dat, die lag toch thuis? (streng)

Dorien : Ik had hem mee genomen. (zacht)

Britt : Heb je nog meer verassingen, en laat me niet merken dat je iets achter houd, want dan zwaait er wat voor je Dorien Michiels.

Dorien : We waren verdwaald en toen heb ik Nick gebeld, die is ons komen halen en heeft ons terug gebracht.

Britt : Waarom heb je Nick gebeld en niet mij?

Dorien: Omdat...

 

Dorien zucht even...

 

Dorien: Omdat ik bang was dat je boos zou worden... (zacht)

Britt: En denk je dat ik nu niet boos ben? (streng)

Dorien : Heel erg boos.

Britt : Dat ben ik, maar als je mij gebeld had omdat je verdwaald was, waarom zal ik boos zijn?

Dorien : Om mijn mobiel.

Britt : Ja, maar het zal denk ik niet zo erg geweest zijn, een flinke preek en ik had je mobiel afgepakt en het was klaar, maar nu is het niet alleen maar een preek.

Dorien : Ik begrijp het mamma.

Britt : We gaan daarom samen naar een gepaste straf zoeken, jij moet jezelf een straf geven, ik kijk of het gepast is.

Dorien : Ja mamma.

Britt : Wat heb je voor straf verdiend Dorien?

Dorien: Ik weet niet... (zacht)

Britt: Dorien... (streng)

Dorien : Huisarrest? (twijfelend)

Britt : En hoelang dan?

Dorien : Een week?

Britt : Oke, dus je hebt een week huisarrest, je weet wat dat betekent?

Dorien : Niet bij andere spelen, er mogen geen vriendinnetjes komen, geen computer en TV.

Britt : Oke, nu ga je de meester bellen en verteld wat er aan de hand is.

Dorien : Oke, mamma.

Britt : Ik zal het nummer intoetsen.

Britt toetst het nummer van de meester in...

 

Meester: Jan...

Dorien : met Dorien.

Meester Jan : Je bent maar naar huis gegaan.

Dorien : Ja, ik vond het helemaal niet leuk op kamp, u was steeds boos op mij en ik mocht van u niet eerder naar huis, daarom ben ik weggelopen.

Meester jan: Ik ben nog niet klaar met jou als je op school komt

Dorien: moet ik nu bang zijn?

Meester jan: nee maar ik ga Maaike ook nog bellen als jullie weer op school zijn dan

Dorien: ik zal aan iedereen vertellen dat het een stom kamp was!!

Meester Jan : Ik denk dat jij daar zelf een aandeel heb gehad.

Dorien : Ik mocht niets, van u daarom was het niet leuk.

Meester Jan : Ik heb op jou na van niemand klachten gehad Dorien, maar we praten er maandag wel over, jij gaat morgen gewoon naar school, je kan dan naar de 5e klas.

Dorien : Ja meester.

en Dorien hangt op en kijkt haar moeder aan

Dorien: ik moet morgen naar school

Britt : Had je verwacht thuis te mogen blijven?

Dorien : Ja.

Britt : Dat is peg hebben, en ik moet nu nog even oma bellen of die kan oppassen want ik moet vanavond werken.

Dorien : Ik wil niet naar oma, ik wil thuis blijven.

Britt : Als je geluk hebt komt ze hier heen als je geen geluk hebt niet.

Dorien : En als ze niet wild oppassen?

Dorien: Tony?! (hoopvol)

Britt weet dat Dorien Tony heel erg mist en dat Tony Dorien mist

 

Britt: ik bel Tony maar dan ga jij je super goed gedragen!

Dorien : Dat zal ik zeker doen.

Britt : Oke, ga nou maar spelen.

 

Tony : Dierickx.

Britt : Met Britt.

Tony : Hoi, hoe is het?

Britt : Goed, met jou ook?

Tony : Ja, maar waarom belde je?

Britt : Ik moet voor vanavond oppas voor Dorien hebben.

Tony : Die was toch op kamp?

Britt : Ja die was op kamp, maar is ook weer naar huis gegaan met een vriendin.

Tony: o en ik moet oppassen

Britt: als je dat wilt

Tony: TUURLIJK!!

Britt: dank je

Tony: ik kom er aan!

Britt : Je hoeft je niet zo te haasten hoor, maar ik vind het wel gezellig als je vroeg komt.

Tony : Ik ook, we zien elkaar tegenwoordig zo weinig.

Britt : Veelte weinig.

Tony : Nou dan ga ik even de spulentjes van Vera inpakken en dan kom ik naar jou toe.

Britt : Tot zo dan he.

 

Britt : Dorien, Tony komt oppassen, maar het is geen feestje of wat, je hebt nog altijd straf.

Dorien : Begrepen mamma.

na een half uurtje komt Tony binnen Dorien zit nog altijd op haar kamer en hoort Tony binnen komen maar gaat niet naar beneden

Britt: Tony is er

Dorien: oke (heel zachtjes)

Britt: ze heeft straf

Tony: ik ga wel even

Britt : Ze zal zich denk ik rustig houden, ze heeft huisarrest en ik heb haar nu even hard aangepakt, ik vind het niet goed dat ze zomaar is weg gelopen.

Tony : Ik begrijp het, ik zou me aan de regels houden.

Britt : Dankje.

Tony : Let jij even op Vera.

Britt : Ja is goed.

 

Tony : Ben je niet blij dat ik er ben?

Dorien : Ja, maar ik heb straf.

Tony : Dat weet ik, maar je mag wel naar beneden komen.

Dorien : Maar ik ben bang dat ik iets doe wat nu niet mag en dat mamma weer boos op me moet worden.

Tony : Het gaat je wel lukken, en anders vraag je aan je moeder of ze je eerst wild waarschuwen, dat doet ze echt wel.

Dorien : Oke, dat ga ik vragen.

ze geeft Tony een kus en knuffelt haar

Dorien: heb je Vera ook mee genomen

Tony: ja tuurlijk wij gaan zo lekker winkelen goed

Dorien : mag dat dan wel van mamma?

Tony : We zouden vanavond toch iets moeten eten Dorien.

Dorien : Ja, maar dat is niet winkelen.

Tony : Ik moet nog wat kleding voor Vera halen, maar ik kan dat ook morgen doen, dan kan je op je kamer blijven als we boodschappen hebben gedaan.

Dorien: nee nee we gaan winkelen

 

samen lopen ze naar beneden

Britt: gaat het Dorien?

Dorien: ja

Tony: We gaan vanavond winkelen k moet kleren hebben voor Vera ze groeit veel en veel te snel

Britt : Dorien moet wel op tijd naar bed, ze moet morgen wel naar school.

Tony : Weet ik, en dan haal ik gelijk wat om te eten.

Britt : Dat is goed, ik ga over een uurtje er vandoor.

 

Britt: je gaat wel lief doen hè Dorien

Dorien: mama wil je niet meer boos zijn

Britt pakt haar dochter vast

Britt: ik ben niet boos maar je kan niet zo maar weg lopen stel nou dat je ontvoerd was of zo

Dorien : Sorry, daar heb ik niet aan gedacht mamma.

Britt : Je begrijpt dus waarom ik je nu laat merken dat je het nooit meer moet doen.

Dorien : Ik zal het ook echt nooit meer doen mamma.

Britt : Dat geloof ik wel, en de volgende keer ga je maar net zo lang zeuren tot je mag bellen.

Dorien: voor mij echt geen volgende keer

Britt: en Simon? Wat vond Simon er van?

Dorien: die had het reuze naar zijn zin! Maaike en nog een paar kinderen hadden het echt gehad

Britt: jullie zijn allemaal terug gekomen

Dorien: nee alleen Maaike en ik

 

Op het kamp

Esmee: Dorien en Maaike zijn naar huis he!

Jordy: Dat wil ik ook!!!

Esmee: we gaan klagen!!

Esmee : Meester ik vind het helemaal niet leuk hier op kamp, ik wil naar huis.

Meester Jan : Morgen mag je naar huis.

Esmee : Ik wil nu naar huis.

Meester Jan : Dat gaat Niet Esmee.

Jordy : Waarom zijn Dorien en Maaike dan wel naar huis?

Meester Jan : Die waren weg gelopen, maar dat gaan jullie niet doen, voor hun hangt ook nog een straf er aan vast.

Esmee : Maar ik wil naar huis.

Meester: Esmee! hou op!

Jordy: het is een kamp van niets meester!!

Meester Jan : Door jullie slechte start, maar op jullie groepje na hoor ik niemand klagen, is wel vreemd hè?

Esmee : Nou ik vind het niet leuk, anders gaan wij ook weglopen.

Meester Jan : Jullie verdwalen hier in de buurt, dat betekent dat je nog een nacht in het bos moeten dwalen.

Jordy : Oke, we blijven wel.

Meester Jan : Over twee uur zijn de andere meesters en juffen er, gaan jullie nog maar wat oefenen voor jullie stukje wat je gaan opvoeren.

Esmee: daar hebben we geen zin in

de meester loopt weg

 

Jordy: ik heb ook stiekem me mobiel me genomen

Esmee: oke! dan bellen we Dorien even op en vragen hoe zij naar huis is gekomen

Jordy gaat naar zijn slaapzaal om zijn mobiel te halen en dan gaat hij met Esmee naar buiten. Daar bellen ze naar het huis van Dorien.

 

Dorien : Mag ik opnemen mam?

Britt : Ja dat is goed.

 

Dorien : Dorien Michiels.

Jordy : Met Jordy.

Dorien : Hoi Jordy.

Jordy : Dorien, hoe zijn jullie weggelopen?

Dorien : Met het openbaar vervoer, hoezo?

Jordy : Wij willen ook weglopen, wij hebben het niet naar onze zin.

Dorien : Doe het niet, je hebt dadelijk alleen maar problemen als je dat doet, en het is heel erg gevaarlijk.

Britt kijkt Dorien aan

Jordy : ja maar we willen niet meer

Dorien : jullie blijven!! Morgen is jullie laatste dag

Jordy : En jij verplicht ons te blijven, je bet toch zelf ook weg gelopen.

Dorien : Daar heb ik nu spijt van, ik heb heel veel mensen in angst laten zitten en nu heb ik heel veel straf, dus blijf gewoon.

Jordy : we zien wel.

Dorien : Blijf gewoon daar, begrepen?

Jordy: oke

Dorien: echt Maaike en ik hebben super veel straf en Maaike heeft echt grote problemen als haar moeder het weet

Jordy: ze word geslagen he?

Dorien: Dag Jordy

Dorien hangt dan op.

 

Britt : Jordy wilde ook weglopen?

Dorien : Ja, samen met Esmee, maar ze gaan het niet doen denk ik.

Britt : Dat is wel te hopen, had jij weggelopen als jullie niet weg waren gegaan?

Dorien : Ja. (schamend)

Britt : Dan ben ik blij dat je het zo hebt gedaan, als jullie bij een dropping het kamphuis niet eens kunnen vinden, hoe wil jij dan thuis komen?

Dorien : Weet ik niet.

Britt : Ik ben blij dat je je les geleerd hebt, maar ik moet werken.

Dorien : Doe de groetjes aan Sofie.

Britt : Zal ik doen.

Britt gaat weg en Dorien pakt haar telefoon

 

Jordy: met Jordy

Dorien: je neemt de trein naar gent en dan de bus doei!

 

dan hangt ze op

Dorien probeert Maaike te bellen

Maaike: met het huis van Sofie en Nick

Dorien: ben je er nog steeds?

Maaike: ja en je weet waarom!

Dorien: heb jij ook straf

Maaike: ja

Dorien: Jordy en Esmee lopen ook weg

Maaike : Ze zijn toch al terug op het kamp?

Dorien : Ja.

Maaike : Dat vinden ze nooit de weg naar de stad.

 

Tony : Met wie ben je aan het bellen? (streng)

Dorien : Maaike. (betrapt)

Tony : Ophangen, volgens mij mag dat niet zonder dat je het gevraagd hebt gaan bellen als je huisarrest hebt.

Dorien : Ja Tony.

 

Dorien : Maaike, ik moet ophangen, tot morgen op school.

Maaike : Tot morgen.

Dorien: dag Vera

Vera: jahllow Dolien

Tony:zullen we gaan?

Dorien : Ja.

Tony : Nou, kom mee dan.

 

In de auto is Dorien toch ietsje minder vrolijk, want ze is toch wel een beetje geschrokken dat Tony haar betrapte.

Tony: rustig maar schat ik vertel niets tegen je moeder

 

Dorien glimlacht als ze inde winkel straat zijn kijkt Dorien haar ogen uit

Wanneer ze wat kleding voor Vera hebben gekocht en boodschappen hebben gedaan, gaan ze weer naar huis. Daar maken Dorien en Tony het eten samen klaar. Dorien vindt het wel leuk om samen met Tony te koken.

Ze maken lol Voor dat ze het weten is Britt al weer thuis

 

Britt: en gezellig gehad?

 

De volgende dag moet Dorien gewoon naar school

Dorien heeft helemaal geen zon om naar school toe te gaan. Ze moet dan ook nog eens bij een lagere klas en natuurlijk weet iedereen dat ze weg is gelopen.

Britt : Dorien, schiet je nou nog eens op anders kom je te laat.

Dorien : Ik wil niet naar school.

Britt : Dan had je niet weg moeten lopen, dan had je nu nog op het kamp geweest.

Dorien : Ik wilde daar ook niet blijven.

Britt : Nou ophouden met moeilijk doen Dorien, ik moet ook op tijd op het commissariaat zijn.

Dorien: Oke ik ga al

Britt: Dorien lieverd het is eventjes niet leuk

Dorien: maar mama ik zit bij allemaal jongere kinderen

Britt: je zit toch met Maaike

Dorien : Nee die moet in een andere klas

Britt : Hoe weet jij dat?

Dorien : Heeft de meester gezegd.

Britt : Nou, dat is dus dubbel peg voor jou, het zal je beletten om in het vervolg niet meer weg te lopen.

Dorien : Ik zal het ook niet meer doen mamma.

Britt: HUP! Naar school

Dorien stapt de auto in als ze er zijn gooit ze de deur hard dicht en loopt de school binnen

 

Directeur: ACH DORIEN! Kom maar meis je mag in de leraren kamer zitten met Maaike

Dorien: maar de meester zei dat

Directeur: ach meisje het is niet goed wat jullie hebben gedaan echt niet en je moet ook straf werk schijven maar ik heb meer klachten gehoord wil je een kopje thee?

Dorien : Ja graag. (verbaast)

 

Dorien en Maaike krijgen van de directeur een kopje thee en dan moeten ze aan het werk. Ze hebben een heel lijstje op gekregen wat ze moeten doen. Het leuke van de opdrachten is dat ze allemaal samen gemaakt moeten worden, het zijn allemaal samenwerkingsopdrachten.

De directeur komt soms even kijken en de juffen en meesters helpen ze als ze pauzen hebben

 

Maaike: ik vind helmaal niet dat we zulke straf krijgen

Dorien: nee vind ik eigenlijk ook niet

Dorien : Maar zo erg vind ik het ook weer niet.

Maaike : Dat is het zeker niet, mijn moeder is echt al heel boos, ik heb 3 weken huisarrest.

Dorien : Mijn moeder was ook boos, maar meer ongerust, maar ik heb minder lang huisarrest.

Maaike : Sofie heeft mijn moeder gelukkig nog gekalmeerd, anders had ik nog langer gehad.

Dorien: Sofie is lief he

Maaike: ja ze is als een 2e moeder voor mij

Dorien: gelukkig maar

Maaike: kom we werken door anders hebben we het niet af

 

De twee meiden gaan dus weer hard aan het werk. Voor ze het weten is de school bijna uit, dan komt de directeur naar hun toe. Dorien en Maaike zijn dan ook net klaar met hun werk.

Directeur : Ik vind het heel erg goed dat jullie vandaag zo zelfstandig hebben gewerkt en alles ook nog af hebben gekregen. Ik ben trots op jullie, want jullie hadden ook kunnen gaan keten.

Maaike : Ik heb al straf genoeg, ik wil niet nog meer straf.

Directeur : Ik had dat ook wel van jullie moeders verwacht, zouden jullie nu de kleuterjuf willen helpen door het speelgoed in de schuur te zetten, daarna mogen jullie buiten blijven spelen tot je word opgehaald.

Ze knikken.

 

Als ze buiten komen staat er een kindje te huilen

 

Dorien: hey jongetje wat is er met jou

Jongetje(Bram): Mijn mama is er niet

Dorien : Je mama komt zo denk ik wel, zullen we even naar je juf gaan?

Bram : Ik wil naar mamma! (huilend)

Dorien : Dan kan de juf naar je mamma bellen.

Bram : Oke.

 

Juf : Bram wat is er?

Bram: mam is er nog niet (snikkend)

Juf : Mamma, zou vandaag toch later komen, je mocht op het schoolplein blijven spelen was je dat vergeten?

Bram : O ja dat is waar.

Juf : Ga jij Dorien helpen, ze moet nog wat spullen in de schuur zetten, en jij weet heel goed waar het hoort.

Bram : Ja ik ga helpen.

 

Dorien en Bard gaan dan naar buiten en helpen Maaike die al bezig was.

Bram: Dat moet door Dorien

 

MOEDER: BRAM!!

Bram: MAMA!

Dorien: is dat je mama?

Bram: ja en we gaan taart maken

Maaike: lekker zeg

Wanneer Bram en zijn moeder weg zijn zijn Dorien en Maaike al snel weer klaar met het opruimen van de spullen van de kleuters. Dan komt de moeder van Maaike het plein op gelopen en gaat Maaike naar huis, nu moet Dorien nog wachten, ze heeft geen zin om met de lagere klas te gaan spelen en gaat dan maar op het bankje zitten. Na 10 minuten komt Britt er aangelopen.

Britt : Sorry dat ik zo laat en schat.

Dorien : jij bent altijd te laat.

Britt : Iets minder brutaal graag.

Dorien : Maar het is zo.

Britt : Naar de auto, nu.

Dorien : Ik vind dat oneerlijk, jij kot altijd te laat en ik mag daar niet van zeggen.

Britt : Ik ben ook oneerlijk, en jij gaat maar eens goed luisteren ik heb hier dus geen zin in Dorien, ik wil hier best over praten, maar niet op de manier hoe jij nu praat.

Dorien: Dan doen we het maar WEER op jou manier

Britt: Dorien mama heeft het druk

Dorien: waarom heb je dan een kind genomen

Britt : Ik heb er niet voor gekozen om alleen te zijn, denk daar ook eens aan.

Dorien : Sorry, mamma.

Britt : Ga je nog mee?

Dorien : Ja, mamma.

 

Thuis gekomen gaat Dorien meteen naar haar kamer, ze heeft eigenlijk ook wel spijt dat ze zo tegen haar moeder heeft gedaan, normaal zijn er vaak andere kinderen nog op school en vindt ze het wel leuk om langer te blijven.

 

Britt : Dorien, ik denk dat wij even moeten praten.

Dorien : Het spijt me echt heel erg van net op school.

Britt: Dorientje wat is er toch met je aan de hand de laatste tijd

 

dan begint Dorien te huilen

Britt trekt Dorien tegen zich aan en zo blijven ze even zitten.

Dorien : Ik weet niet wat er met me is.

Britt : Ik denk dat je een beetje aan het puberren bent.

Dorien : Maar ik wil dat niet vervelend zijn.

Britt : Het hoort er bij Dorien, en als ik je vader mag geloven, was hij in die tijd onuitstaanbaar, dus we kunnen nog wel wat ruzies krijgen.

Dorien : Was pappa dan ook vervelend?

Britt : Toen hij aan het puberren was wel, moet je maar eens aan oma vragen.

Dorien : Ik zal mijn best doen om niet vervelend te doen.

Britt: lieverd moeder en dochters hebben wel eens ruzie dat gebeurd nou eenmaal

Dorien: ik vind het ook helemaal niet leuk dat ik ongesteld ben geworden

Britt: meisje dat is juist goed

Dorien : Wat is daar nou goed aan?

Britt : Het hoort er nu eenmaal bij schat.

Dorien : Vindt het maar stom.

Britt : Het is ook niet altijd leuk, maar het went wel hoor schat.

Dorien knikt

Britt: het betekend dat je later kindjes kan krijgen je bent nu een echte vrouw geworden

Dorien: echt waar? Mag ik dan niet meer buiten spelen enzo

Britt: tuurlijk wel!

Dorien : Maar dat doet een echte vrouw toch niet?

Britt : Je lichaam is nu begonnen met vrouwelijk te worden, maar echt vrouw zijn dat duurt nog wel even, als je 20 bent dan voel je jezelf pas echt een vrouw.

Dorien : Waarom kan ik dan niet pas ongesteld worden als in 20 ben.

Britt : Ja, zo heeft moeder natuur dat geregeld, het is nu eenmaal zo.

Dorien : Nou, dat is dan maar stom.

Britt : Het is bij jou nog onregelmatig, dus het kan nog een hele tijd duren voor dat je het weer bent.

Britt: maar het kan ook zo zijn dat je weer elke maand wordt toen ik het voor het eerst werd, werd ik gewoon elke maand op tijd ongesteld

Dorien: oke mama

Britt: en wat is er nog meer met je

Dorien : Niets denk ik.

Britt : Nou, als er iets is, moet je gewoon naar me toe komen.

Dorien : Ja dat zal ik doen.

Britt : dan ga ik eten koken, moet je huiswerk maken?

Dorien : Nee.

Britt : Wil je me helpen?

Dorien : Ja, wat gaan we eten?

Britt : Gebakken aardappelen met doperwten en verse worst.

Dorien : Lekker.

dan gaat de telefoon

 

Dorien: met Dorien...............dag meester

Meester: ik hoorde dat je je goed heb gedragen op school?

Dorien: ja

Meester: ik wil dat jij Maandag alleen eventjes na blijft ik wil eventjes met je praten

Dorien zegt oke en hangt op ze vind het heel erg eng om met hem in 1 lokaal te zitten maar het moet toch ze zegt tegen haar moeder dat hij haar een compliment gaf dat ze goed had gewerkt

Britt : Daar ben ik blij om, het zou niet goed zijn als je straf hebt dan nog eens niet goed je best doet.

Dorien : Maar ik moet maandag wel nablijven.

Britt : Ik begrijp het, hij wil het uit praten, en ik vind dat goed, want er is veel mis gegaan tussen jullie beiden.

Dorien : Maar hij is dan ontzettend boos op me.

Britt : Dat denk ik niet, jullie moeten nog de rest van het jaar samen in een klas zitten, dat betekend dus dat jullie het weer goed moeten maken.

 

Die maandag middag blijft Dorien na

ze komt huilend binnen haar moeder is nog niet huis ze loopt huilend naar de douchen als Britt thuis komt ziet ze Dorien op de bank zitten en ziet dat ze gehuifd heeft

Britt: wat is er lieverd?

Dorien: de meester.

Britt: heeft ie je aan geraakt?

Dorien: ja.

Britt : We gaan naar het commissariaat.

Dorien : Waarom?

Britt : Aangifte doen.

Dorien : Dat wil ik niet.

Britt : Heeft hij je bedreigd?

Dorien : Dat ik anders zou moeten blijven zitten.

Britt : Wat heb ik altijd gezegd?

Dorien : Dat ik het toch moet vertellen ook al word ik bedreigd, want dan kan je me beschermen.

Britt : Kom dan gaan we.

Dorien : Ga jij me dan verhoren?

Britt : Nee, dat mag niet ik sta er daar te dicht bij voor, en ik wil jou helpen en niet bezig zijn met het onderzoek, het is beter dat ik me daar niet mee bemoei.

Dorien knikt

en loopt met haar moeder mee op het bureau

neemt Sofie Dorien mee en begint te vragen

Ook Vanbruane is bij dit gesprek aanwezig, maar blijft een beetje op de achtergrond en noteert alles wat Dorien zegt.

 

Sofie : Dorien, vertel eens wat er gebeurd is.

Dorien : Ik moest van de meester nablijven, omdat ik was weggelopen van kamp. En toen iedereen dus weg was.

Het blijft even stil.

Sofie : Vertel het maar rustig Dorien.

Dorien: Oke

 

Ik moest gaan zitten en moest schrijven en toen zat hij steeds aan me

Sofie: oke en waar

Dorien wees de plekken aan

Sofie: heeft hij je ook geslagen?

Dorien: Ja

Sofie: laat eens zien

 

Dorien had allemaal blauwe plekken op haar rug

Sofie : Heeft hij al eens eerder geslagen, want ze zijn al wat ouder.

Dorien schrikt, want ze had daar geen erg in, haar moeder wist niet dat ze zaterdag van de trap is gevallen waar de blekken van waren.

Dorien : Ja op kamp.

Sofie : En wanneer heeft hij dat dan gedaan?

Dorien word nu wel bang

Dorien: gewoon als ik met hem alleen was

Sofie: goed en Maaike werd die ook geslagen

Dorien: dat weet ik niet

Sofie: we zullen het haar eens vragen

Dorien : Moet dat?

Sofie : Als het zo is wel ja.

Dan loopt Sofie het verhoor uit.

Dorien kijkt naar de grond.

Nadine : Dorien, heeft de meester jou geslagen?

Dorien: ja!

Sofie komt terug

Sofie: Maaike is ook geslagen

Dorien snap er helemaal niets van, want de meester heeft nooit wat gedaan.

Sofie : Is er iets Dorien?

Dorien : Nee, ik vind het alleen erg dat hij Maaike heeft geslagen.

Nadine: oke

Dorien: mag ik gaan

Sofie: ja we gaan je naar huis brengen

Dorien: en mama dan

Sofie: die heeft nacht dienst

Dorien: ik moet naar oma

Sofie: je mag wel bij Maaike Nick en mij slapen

Dorien : Logeert Maaike dan bij jou?

Sofie : Ja.

Dorien : Maar denk niet dat mamma het goed vindt, ik heb huisarrest.

Sofie : Ik denk wel dat je moeder het goed vindt, en Nick vind het ook wel leuk twee meiden bij zich.

Dorien : Ik hoop dat het van mamma mag.

Sofie loopt naar Britt.

 

Sofie: Britt mag Dorien bij mij slapen

Britt: nee

Sofie: ik zal het je even uitleggen volgens mij liegt Dorien.

Britt: hoezo?

Sofie: omdat ze bijna niets weer

Britt: oke ze mag bij jou slapen ó Maaike is er ook natuurlijk... ik begrijp het

Sofie : Ik heb tegen Dorien gezegd dat Maaike ook geslagen is, ze was wel stil, ik hoop dat ze wat gaar vragen vanavond.

Britt : Maar dat zal ze niet in jou bijzijn doen.

Sofie : Nick heeft die video kamera nog.

Britt : Die jou onschuld heeft bewezen?

Sofie : Ja, zal ik hem bellen of hij hem wild instaleren zodat we hun gesprek kunnen afluisteren?

Britt : Ja dat mag, maar waarom liegt ze eigenlijk?

Sofie : Ik heb geen idee, maar ik wil eerst zekerheid dat ze liegt.

Britt: is goed bel me me vanavond

Sofie knikt

en neemt Dorien mee

Britt pakt zodra Dorien en Sofie weg zijn de telefoon en belt Nick, legt hem uit wat er aan de hand is. Nick snapt het niet helemaal maar installeert de kamera op de slaapkamer, Maaike zit in de huiskamer wat te tekenen dus die heeft niets in de gaten.

 

Sofie : Nick, Dorien blijft ook logeren.

Nick : Gezellig, zijn wij tegenwoordig kinderopvang?

Sofie : Nee, maar ik zal het je zo nog wel uitleggen.

Nick: ik weet het al

hij loopt naar Sofie toe en kust haar

Sofie: Nick! er zijn kinderen bij

 

Maaike: Blijf je slapen Dorien?

Dorien: ja

Maaike : Jij had toch huisarrest, hoe krijg je dat voor elkaar?

Dorien : Mijn moeder moest vannacht werken.

Maaike : Dus je hoefde niet naar je oma?

Dorien : Nee.

 

Sofie : Meiden, zouden jullie de aardappelen willen schillen?

Dorien : Dat wil ik wel doen.

Maaike : Mag ik de groente dan schoonmaken?

Sofie : Dat is goed.

Sofie: zo dus meiden jullie zijn samen weggegaan.

Dorien: ja.

Sofie: Zeg Maaike jij bent toch ook geslagen.

Maaike: hoezo.

Dorien: ik wel.

Dorien keek Maaike aan het was net of ze samen wisten wat ze wilden doen.

Maaike: ja ik ben ook geslagen.

Sofie : Wanneer ben jij dan geslagen?

Maaike : Wanneer we alleen waren, maar ik wil er niet over praten.

Sofie : Maar het is goed als je er over praat, dat is beter voor het verwerken en hij kan dan gestraft worden.

Maaike : Ik wil er nu niet over praten, later.

Sofie : Dat is goed hoor.

Na het eten vertrekken Dorien en Maaike naar de kamer Nick en Sofie kijken aandachtig mee op de tv van de camera

 

Dorien: dank je wel

Maaike: maar het is ook echt waar hij heeft me geslagen

Dorien: moest jij ook met hem alleen blijven

Maaike: ja

Dorien : Je moet gewoon doen alsof de meester je heeft geslagen, ik was dan van de trap af gevallen, die plekken heb ik laten zien.

Maaike : En dan hoeven we nooit meer naar de meester toe?

Dorien : Nee, want Sofie gaat er wel voor zorgen dat hij ontslagen word.

 

Sofie : Mijn voor gevoel was dus goed.

Nick : En wat ga je nu doen?

Sofie : Britt bellen en dan moeten we dan maar even een valstrik verzinnen zo dat Dorien verteld dat het dus allemaal verzonnen is.

Nick : Midden in het gesprek binnen lopen misschien, dan kan ze niet meer terug, als ze het per ongeluk heeft verteld.

Sofie loopt de kamer in

Sofie: dag meisjes gaat het een beetje goed

Maaike: ja hoor

 

Sofie ziet dat ze geschrokken zijn

Maaike: stond je daar al lang

Sofie: nee geheime?

Maaike: nee maar Dorien en ik hadden het even over de meester

Sofie : Misschien is het goed dat ik er bij ben, dan kunnen jullie het beter verwerken.

Dorien : Liever niet.

Sofie : Het is voor ons ook belangrijk dat we veel weten, dan kunnen we jullie beter helpen.

Maaike : Ik wil er nu alleen met Dorien over praten.

Sofie : Oke, nog een halfuurtje en dan moeten jullie gaan slapen.

Dorien : Dat is te vroeg.

Sofie : Jullie hebben beiden straf.

Maaike : Begrepen Sofie.

Dorien: volgens mij hebben ze ons door

Maaike: tuurlijk niet

Dorien: hallo ze is wel een flik

Maaike: laten e wat leuks gaan doen

Dorien: zullen we een spelletje doen?

Maaike : Ja, welk?

Dorien : Ik weet het niet, welke spelletjes hebben Nick en Sofie?

Maaike : Niet zo veel, maar wat ze hebben staat in deze kast.

Dorien : Wie is het?

Maaike : Ja dat is goed.

 

Sofie : Ik denk dat ik morgen snel klaas ben.

Nick : Dorien nog lang niet.

Sofie : Britt was zeker boos.

Nick : Ja, heel erg boos, vooral om de manier waar Dorien het doet, ze had het nooit verwacht.

Sofie : Ik denk dat dit het laatste leuke avondje voor die twee voorlopig is.

Nick: ik denk het ook

Sofie: wat is er schatje

Nick: niets

Sofie: ja wel

 

dan begint Nick Sofie te kussen

Nick: dit mis ik

Sofie: ik ook maar Maaike en Dorien

Nick: het is altijd hun!! wil je nog wel wat!! ik bedoel je hebt alleen maar oog voor hun niet meer voor mij!!!

Sofie kan hem alleen maar aan kijken en begint te huilen

Sofie: ik hou van je

Nick : Daar hoef je toch niet voor te huilen?

Sofie : Het spijt me, ik zal niet zo vaak meer een loge nemen.

Nick : Dat geeft niets hoor schat, ik weet waar je het voor doet.

Sofie : Morgen Gaat Maaike weer naar huis, en Dorien ook.

Nick : Je wilde hier toch achter komen?

Sofie : Ja, maar ik neem wel iets te vaak mijn werk mee naar huis.

Nick : Ik zal Vanbruane vragen of ze het dan niet kan afpakken.

Sofie : Ik zal er zelf ook wel een beetje op gaan letten.

Nick: lieverd ik hou even goed wel van je

Sofie: echt

 

Nick knikte en ging dicht tegen haar aan zitten en kuste haar

Wanneer het tijd is dat Dorien en Maaike naar hun bed moeten gaat Nick naar de slaapkamer.

Nick : Jullie moeten gaan slapen meiden.

Dorien : Mogen we het spelletje niet afmaken Nick?

Nick : Nee, opruimen en naar bed.

Maaike : Alsjeblieft?

Nick : Nee is nee.

Dorien: oke weltrust Nick

Maaike: aaah Nick

Dorien: Maaike laten we gaan slapen morgen moeten we weer naar school

Nick: kom op Maaike

Maaike knikt en gaan samen slapen

De volgende morgen worden de twee meiden door Sofie wakker gemaakt. Wanneer ze denken naar school te gaan rijden ze naar het commissariaat, Dorien snapt er niets van?

Dorien : Waarom gaan we naar het commissariaat?

Sofie : De commissaris wil nog even met jullie praten, en ik denk dat jullie liever niet naar school gaan.

Maaike: dat is ook zo

Dorien: maar we moeten wel naar school om te leren

Sofie: eerst dit en dan zien we wel verder goed?

de meiden knikken

 

Binnen gekomen zet Sofie Dorien in verhoor 1 en Maaike in verhoor 2 en loopt naar haar Baas toe.

Nadine : Ben je zeker dat ze liegen?

Sofie : Ja, en vanochtend wilde ze ook gewoon naar school, dat willen kinderen niet die door hun meester zijn mishandeld. En we hebben ze het gister tegen elkaar horen zeggen.

Nadine : Hoe wil je het verhoor gaan aanpakken?

Sofie: strak er zijn nog meer zaken

Nadine: niet al te strak he het zijn nog maar kinderen

Sofie: die een onschuldige de bak in willen laten draaien

Sofie staat op en loopt naar verhoor 2 Nadine lacht en gaat verder met haar werk

Sofie : Maaike, ik wil dat je alles op schrijft van wat er allemaal is gebeurd van begin af aan.

Sofie legt dan een blaadje en een pen neer en gaat naar Dorien waar ze hetzelfde vraagt en gaat dan naar haar bureau, daar belt ze naar school dat ze niet weet hoe laat Dorien en Maaike vandaag komen.

de directeur begrijpt het verhaal en vindt het heel erg de meester moet nar het bureau komen

Meester Jan : Mevrouw Beeckman, ik begrijp het niet helemaal.

Sofie : Dorien heeft gister aan haar moeder verteld dat u aan haar heeft gezeten en zelfs geslagen had. Hier op het commissariaat vertelde ze dat het bij Maaike ook is gebeurd.

Meester Jan : Ik heb hun nooit geslagen of aangeraakt op een manier dat dat niet mag.

Sofie : Maaike heeft het verhaal mee gespeeld, maar tot ons wel heel duidelijk dat ze het niet wist, later hebben we Dorien en Maaike horen praten, we weten dat het dus allemaal gelogen is, maar wij willen graag weten wat er allemaal aan de hand is, ze zijn van kamp weg gelopen en nu dit.

Meester jan: Ja ze zijn weggelopen omdat ze het niet leuk vonden hun hele groepje Esmee Jordy en als die a n deren vonden het ook niet leuk waarom die niet zijn weggelopen snap ik zelf ook niet

Sofie: maar er moet een reden voor zijn

Meester jan: misschien zijn ze er wel gewoon te oud voor

Sofie: dat kan

Meester Jan: maar ik zal ze nooit aanraken of slaan ik heb ze hart aan gepakt maar dat moest omdat ze niet wilde luisteren

Sofie: ik zal u vertellen Maaike en Dorien hebben een pest hekel aan u

Meester Jan: ja dat weet ik

Sofie: kunt u dat verklaren

Meester Jan : Ik weet het niet, ik heb nooit echt last met hun gehad, maar op dit kamp is teveel mis gegaan, het verdwalen de eerste avond, ze waren hartstikke bang de volgende dag, dan kregen ze in het bos ruzie, ik heb daar misschien iets te streng op gereageerd, maar Dorien wilde al vanaf het begin naar huis, maar ik kan niet begrijpen waarom ze dan dit gaat verzinnen.

Nadine : Hoe reageren andere kinderen op Dorien, op het gebied als ze wat zegt?

Meester Jan : Dorien is erg populair, de meeste luisteren wel naar haar, Maaike is heel makkelijk te beïnvloeden, niet dat Dorien daar normaal misbruik van maakt.

Sofie : Maaike loopt een beetje achter haar aan?

Meester Jan : Ja.

Nadine : Wij gaan nu met Maaike praten, en kijken of we wat meer uit haar kunnen krijgen, u moet hier blijven wachten.

Meester Jan knikt

 

Sofie: Maaike? Meester Jan is hier

Maaike schrikt

Maaike: ik zal alles eerlijk vertellen

ze begint te huilen

Maaike: het is Dorien

Sofie: je moest van haar

Maaike: NEE echt niet

Sofie: oke

Maaike: Dorien word wel geslagen

Sofie: maar niet door meester jan?

Maaike: Nee

Sofie: door wie dan wel

Maaike: dat mag ik niet zeggen toen Dorien mij vertelde dat ze had verteld over Jan dat ze door hem was geslagen wilde ikzelf mee spelen ik heb een gruwelijke hekel aan hem omdat hij een relatie met mijn moeder heeft en dat vind ik vreselijk!

Sofie: dat begrijp ik maar wij kunnen Dorien helpen

Maaike: dat wilt ze niet

Sofie: en waarom niet

Maaike: omdat......Sorry

Dan hou Maaike zich stil en zegt niets meer Sofie kijkt haar aan en staat op en loopt naar de volgende kamer waar Dorien snikkend zit te wachten

Sofie : Dorien, wie heeft jou geslagen, het was niet meester jan hé?

Dorien : Hoe weet jij dat?

Sofie : Dat maakt niet uit, maar ik wil dat je eerlijk bent.

Dorien : Ik wil het niet vertellen.

Sofie : Wil je het wel tegen je moeder vertellen?

Dorien : Ik wil het niemand vertellen.

Sofie : Als je het nu niet verteld heb je een probleem, je hebt namelijk een valse aanklacht ingediend.

Dorien: het kan me niet schelen ik wil Nick

Sofie: Wil je wel met Nick praten

Dorien: ja!

Sofie: goed dan

 

Sofie: Nick Dorien wil alleen maar met jou praten

Nick: oke

 

Nick: Dorien door wie word jij geslagen?

Dorien begint te huilen

Nick: Dorien kijk me eens even aan je hebt iemand beschuldigd die helemaal niets heeft gedaan begrijp je dan

Dorien knikt

Nick: als jij mij verteld wie het gedaan heeft ga ik die man halen en dan gaan we praten

Dorien: ik kan het niet

Nick: ja wel kom op je bent een grote meid

Dorien begint weer te huilen

Nick: weet je wat ik laat je eventjes alleen dan kan je na denken en als je het wilt vertellen kom je me halen goed?

Dorien: oke

Nick: dan ga ik nu even naar Sofie

Dorien: JE VERTELD NIETS AAN DER!!

Nick: Dorien wat heb jij ineens tegen Sofie?

Dorien : Die verteld het toch aan mamma, en dat wil ik niet.

Nick : Oke ik vertel het niet aan Sofie.

 

Sofie : En?

Nick : Heb jij iets bij Dorien gedaan?

Sofie : Nee, hoezo?

Nick : Ze wild dat ik niets aan jou vertel.

Sofie : Ik weet echt niet waarom.

Nick: ze is bang dat ik alles ga vertellen aan je

Sofie: ik zou het niet weten

 

Dorien: oke Nick ik wil het je wel vertellen

Sofie: Dorien ben je bang voor me?

Dorien: nee

Sofie: waarom wil je dan niet met me praten

Dorien: omdat je alles aan mama gaat vertellen

Sofie: ik zal niets aan mama vertellen beloofd

Dorien: dat doe je toch wel want het is je partner dus je MOET

Nick: Dorien kom maar

ze gaan de kamer binnen en Dorien begint te vertellen...

Dorien : Braaien, de buurjongen. Die past wel eens op mij als mamma moet werken. Hij is heel erg aardig, soms komt Dave, hij is niet aardig, hij slaat me wel eens, ik mag niets zeggen want dan mag Braaien niet meer op me passen.

Nick : Weet Braaien dat Dave jou slaat?

Dorien : Nee, dat weet hij niet.

Nick : Ik denk dat als Braaien het wiste dat Dave niet meer bij jou mag komen.

Dorien : Maar ik ben bang Nick.

Nick : Maar als we nu niets doen Dorien word het alleen maar erger en word je alleen maar banger en word het alleen maar moeilijker.

Dorien: je mag niets zeggen!

Git Dorien met een overheersende stem

Nick : Als je niet wild dat we er over gaan praten doe ik het ook niet.

Dorien : Echt?

Nick : Echt, ik mag het niet eens.

Dorien : Maar ik wil het niet meer, het mag niet meer gebeuren.

Nick : Jij wild wel gewoon bij Braaien blijven komen?

Dorien : Ja.

Nick : Ik denk als we hier met Braaien over praten hij je wel gaat beschermen.

Dorien : We?

Nick : Wij samen, of ik alleen.

Dorien : Hoeft mamma het dan niet te weten?

Nick : Je hoeft het je moeder pas te vertellen wanneer jij dat wild.

Dorien: oke

Nick: dan ga ik nu even gegevens intikken

Dorien: mag ik naar huis?

Nick : Nee, nu nog niet, ik wil eerst met Braaien gepraat hebben, en ik denk dat jij en Maaike jullie excuses aan iemand moeten aanbieden.

Dorien : Is de meester hier?

Nick : Die is hier.

Dorien : Maar hij zal heel boos zijn.

Nick : Ik zal zeggen dat je een goede reden hebt en jij moet denk ik maar heel erg je excuus aanbieden.

Dorien : Oke.

Dorien loopt nar het verhoor waar mester jan zit daar komt ze Maaike tegen

Maaike: sorry Dorien

Dorien: JIJ! HEB JIJ ALLES VERTELD?!

Maaike: ja (heel zachtjes)

Dorien: ik d8 dat ik je kon vertrouwen

dan rent Dorien huilend het gebouw uit met Sofie achter zich aan Britt staat machteloos toe te kijken ze mag niets doen

Sofie is sneller dan Dorien en krijgt haar dan ook te pakken.

Dorien : Laat me los.

Sofie : Nee Dorien dat doe ik niet, je moet nog even mee komen.

Dorien : Dat wil ik niet.

Sofie : Kom nou maar, je moeder wacht ook op je.

Dorien : Is die dan nog op het commissariaat?

Sofie : Ja.

Dorien : Heeft ze afgeluisterd?

Sofie : Nee, wij zaten aan ons bureau, je moeder maakt zich ernstige zorgen wat er aan de hand is.

Dorien : Dat is niet nodig, Nick gaat het oplossen.

Sofie : Ga je het haar dan vertellen dat Nick het gaat oplossen?

Dorien : Ja.

Sofie: Dorien ik zou je verlinken maar me mama maakt zich ernstige zogen wat ik net zei.

Dorien: ik zal het vertellen

Sofie: alles?

Dorien: ja alles

Dan gaan Dorien en Sofie weer het commissariaat binnen en lopen naar boven, daar zit Britt in het kantoor bij Vanbruane.

Sofie : Moet ik er bij blijven?

Dorien : Nee.

 

Sofie en Vanbruane verlaten het kantoor en dus zijn Britt en Dorien alleen, Dorien gaat in de stoel naast haar moeder zitten.

Britt : Wat wil je me vertellen?

Dorien : Het was niet de meester die me heeft geslagen of aangeraakt.

Britt : Wie was het dan?

Dorien : Het was Dave.

Britt : Een vriend van Braaien?

Dorien : Ja, maar Braaien heeft het nooit gezien en ik mocht tegen niemand wat zeggen. Ik wil wel dat Braaien nog op me past.

Britt: waarom heb je me dat nog nooit verteld

Dorien: ik was bang

Britt: en dan beschuldig je maar iemand en trek je er iemand in mee?

Dorien : Ik was heel erg bang, en toen zij jij de meester en Maaike is mee gaan doen, ik heb het haar nooit gezegd dat ze het moest doen.

Britt : Ik ben blij dat je het nu eerlijk verteld heb, maar hou nooit zoiets achter, en ik denk dat we Dave hier op het commissariaat uit moeten nodigen en ook alles aan Braaien moeten vertellen.

Dorien : En dan mag Braaien gewoon oppassen?

Britt : Als hij Dave niet meer uitnodigt wel ja.

Dorien : Word Dave niet gestraft?

Britt : Ja, dat wel, ik ben alleen bang dat die straf niet al te lang duurt, hij heeft je niet ernstig mishandeld zodat je er letsel aan over hebt gehouden, daar ben ik heel erg blij om.

Dorien: ik ook

Britt: en nu je excuus aan bieden aan de meester

Dorien : Wil jij dan bij me blijven?

Britt : Ja natuurlijk.

Dorien : Dank je mamma, ik zal echt nooit meer wat voor je achterhouden.

Britt : Daar ben ik blij om.

 

Wanneer ze het kantoor uitlopen knikt Britt naar Sofie als teken dat het goed is gegaan.

 

Britt : Meester, Dorien wild u wat vertellen.

Meerster Jan : Vertel maar Dorien. (vriendelijk)

Dorien : Ik had tegen mamma gezegd dat u mij had aangeraakt en had geslagen. Dat had ik gelogen, Het was Dave die dat had gedaan.

Meester: ik ben blij dat je eerlijk bent en ik heb het jou ook niet makkelijk gemaakt op het kamp

Dorien: ja mama mag ik gaan

Britt: nou

Dorien: ik heb de meester nies te vertellen

Britt: dan ga je nu naar Maaike

Dorien: nee ik ga naar huis

Britt : Ik wil dat je het eerst goed maakt met Maaike, en dan kijken we of je naar school of huis gaat.

Dorien : Ik wil bij jou zijn mamma, je bent toch vrij vandaag.

Britt : Ja, ik ben vrij.

Meester : Kan ik terug naar school?

Britt : Als u even wacht, dan kan u Maaike meenemen.

Maaike: Ik ga echt niet met hem! mee!

Sofie: ik breng je wel

Britt: doe niet zo moeilijk!

Sofie: je weet half niet eens wat er aan de hand is kom Maaike.

Britt : Wat is er, tussen u en Maaike?

Meester Jan : Ik heb een relatie met haar moeder, al voor dat Maaike in mijn klas is komen te zitten. Dat vindt ze nog altijd niet goed.

Britt : Daarom heb je mee gelogen zeker?

Maaike : Ja.

Britt: nu vallen de puzzel stukjes op zijn plaats

Meester: ja dank u wel

Britt: u hoeft mij niet te bedanken

Meester: Dorien kom je snel weer naar school

Dorien: ja maar niet in JOU klas

Britt : Dorien, jullie zijn beiden fout geweest, de meester te streng, maar jij was ook niet de gemakkelijkste, en ik ga je niet op een andere school doen, dus je moet dit jaar nog maar gewoon met deze meester doen, er is maar een 6e klas (groep 8)

Dorien : Dan ga ik niet naar school.

Britt : Ben je bang dat de meester je nu nog veel harder gaat aanpakken?

Dorien kijkt haar moeder aan en knikt.

Meester : Dat zal ik niet doen Dorien, ik wil nu eigenlijk gewoon opnieuw beginnen, zonder problemen, dan is alles vergeten en vergeven.

Dorien : Echt?

Meester : Echtwaar.

Dorien : Oke, dan ga ik gewoon naar school.

Meester: rij je mee naar school

Britt: het lijkt me beter als jullie gewoon morgen weer op nieuw beginnen

Dorien: ja mij ook

en liep naar Nick toe die ijsjes had

Meester: oke

Nick : Ik ga met Braaien en Dave praten, jullie kunnen gaan. Ik kom vanavond wel even langs, dan weet je wat er allemaal is uit gekomen.

Britt : Dat is goed.

 

Dan gaat Meester Jan naar school, Sofie brengt Maaike naar huis en Britt en Dorien gaan ook naar huis toe.

Dorien: zeg mam

Britt: ja schat

Dorien: Nee niets laat maar

Britt: nee zeg

Dorien knikt nee dan rent Britt naar Dorien toe en geeft haar de kieteldood

 

Die avond komt Nick nog langs en vertelt dat Dave alles heeft bekent, Braaien zal er voor zorgen dat hij nooit meer in de buurt van Dorien komt.

 

EINDE!!

 

Vervolgverhaal van de club Dorien Margot