Het ongeluk
Hey iedereen
Eindelijk weekend! Daar was ik ook wel aan toe. Wat een week weer zeg.
We hadden de ene crises naar de andere deze week.
Maandag begon het al goed. Bijna iedereen had zich verslapen behalve Nick en Ik. Toen we bij het commissariaat aan kwamen zat de hele hal vol. Carla had zich ook verslapen en niemand wou de balie even over nemen. Dus heb ik het maar weer eens gedaan. Dus daar stond ik met me goede gedrag achter de balie. Ik ben blij dat ik daar niet hoef te zitten zeg! Wat was dat een drama. Ik kon helemaal niks vinden. Ik moest elke keer aan iemand vragen wat waar lag. Ik was blij toen Carla er eindelijk was. Toen kwamen ook snel de anderen binnen stromen. Eindelijk kon ik me eigen werk doen. Ik had heel wat achter stand met me pv’s en John had me al gewaarschuwd dat vandaag echt alles af moest wezen. Dus ik ging maar snel aan het werk. Ik zat dus me PV’s te tikken toen er opeens geen stroom meer was. Ik dacht eerst dat me pc het had begeven tot dat ik Pasmans hoorde roepen dat zijn pc het ook al niet meer deed. We zaten maar te wachten en te wachten. Toen John naar me toe kwam om te vragen als mijn PV’s al klaar waren. Hoe kon ik nou werken zonder mijn pc?? Hij zei dat ik het dan maar moest gaan schrijven. De PV’s moest en nu wel echt weg. Anders kreeg hij een boze procureur achter zich aan. Ik keek hem eerst wat vragen aan. Maar hij meende het ook nog echt! Ik moest alles maar gaan uit schrijven. Daar zat ik dan met me mond vol tanden achter me bureau. Ik moest alles maar gaan uitschrijven? Ik had gelukkig pauze dus ik pakte me fiets en reed snel naar huis toe om me laptop op te halen. Maar die was weg. Ik kon hem nergens vinden. Ik probeerde Nick nog te bellen, maar die nam weer eens niet op. Ik stapte weer op de fiets en reed weer naar het commissariaat. Nu mocht ik zeker rap gaan schrijven, ik had nog 4 uur om alles klaar te krijgen. Ik was druk aan het schrijven en was bijna klaar toen Nick blij binnen stapte. Hij kuste me en zei “Hier schat, je laptop. Ik had hem even geleend omdat ik anders me pv’s mocht gaan uit schrijven en daar had ik toch niet zo veel zin in.” Ik keek hem kwaad aan. Jij bent lekker. Je laat mij gewoon 2 pv’s schrijven! Nick keek me aan met een grijns, dan heb jij je toch niet verveeld? Ik probeerde hem een mep te geven maar hij liep te snel weg zodat ik kei hard met me hand op de kast kwam. Ik keek op naar mijn hand en die bloede als een gek. Ik zat een hele diepe snee in. Britt vond het beter als ik even naar het ziekenhuis ging om het te laten hechten. Dus nu loop ik met 3 hechtingen in me hand. Dat was dus de maandag.
Dinsdag was het zeer stil op het commissariaat we hebben de hel dag zo wat uit ons neus lopen te eten. We hadden helemaal geen zaak. Ja een diefstal. Een man van een jaar of 70 had een pakje condooms gejat. Ik kwam niet meer bij toen ik hem zag in de verhoor kamer. Een man van 70!! Die een pakje condooms jat!! Ik kon er niks aan doen dat ik in de lag schoot. Ik deed toen maar snel de deur dicht. John kwam naar me toe en vroeg wat er aan de hand was. Ik zei het hem dat er een man was van rond de 70 die een pakje condooms had gejat. Hij vond dat niet op te lachen. Hij snapte niet waarom het zo gek was dat een man van rond de 70 geen condooms kon gebruiken. Ik zei maar niet wat ik dacht. En dat zeg ik nu ook maar niet.
Woensdag had ik echt een pech dag. Ik zat op de fiets en wou net de Belfortstraat in rijden toen ik opeens een auto op me af zag rijden. Hij kanlde op me en ik vloog denk ik wel 2 meter de lucht in. En kwam een meter of 4 weer met een smak op de grond. Ik had zo;n pijn! Me arm deed pijn me schouder. Alles deed gewoon pijn. De vrouw kwam uit de auto op me af gerend en vroeg hoe het met me ging. Ik zei dat ik veel pijn had. En dat ze de flikken moest bellen. De vrouw pakte snel dr gsm en nog geen 3 min zag ik Pasmans en Raymond uit de auto stappen. Pasmans kwam op me afgerend en vroeg hoe het met me ging. Ik lag nog steeds op de grond omdat ik veel pijn had. Raymond liep weer terug naar de auto en binnen 10 min was er een ambulance. Ik werd mee genomen naar het ziekenhuis, waar ik nu nog steeds lig. Ik mag hopelijk maandag weer naar huis. Daar ben ik blij van want, ik hou het hier denk ik niet nog langer vol. Ik lig de hele dag op bed. Oja zal ffkes zeggen wat ik allemaal heb. Ik heb een lichte hersenschudding een gebroken been me arm is gebroken en me schouder hebben ze weer in de kom gezet. Ik lig hier met nog een vrouw die ook een ongeluk heeft gehad en die mag vandaag alweer naar huis. De dokter zei dat ik 2 maand niet mag gaan werken omdat me arm en been veel rust nodig hebben. Ik kan toch niet 2 maand thuis op de bank blijven zitten? John is ook al langs geweest donderdag. Hij zei ook dat ik gewoon 2 maand thuis moet blijven. “De dokters weten waar ze het over hebben” zei hij mij. Ik snap heel goed dat ze willen dat ik 2 maand rustig aan doe. Maar dat kan ik ook wel op me werk. Ik kan desnoods alleen maar pv’s gaan tikken. Ik ben echt niet van plan om zolang alleen thuis te blijven!!
Dit was dus mijn week.
Noem het maar een pech week!
Ik hoop dat ik snel hier uit ben en dat de dokter me gaat vertellen dat ik snel weer aan het werk mag.
Gaan jullie voor me duimen!?
Kusjes van jullie Sofietje
(©Dana) (05-08-05)
|