Afscheidsdiner
Hey!
Zondag gaat het dan eindelijk gebeuren: het vertrek van Jan. Ik vind het toch best wel moeilijk dat hij straks weg is, en ik niet elk moment van de dag even binnen kan springen, als er iets is met de kinderen.
Ik merk ook dat Marie er heel bewust mee bezig is. Ze zijn deze laatste dagen nog veel bij hun papa, en ze heeft het vaak moeilijk als ze dan thuis komt. Ze kruist op de kalender ook de dagen af voordat papa weg gaat, en elke avond belt ze hem ook nog even op voor een telefonisch kusje. Ik heb te doen met haar!
Vanavond staat het laatste uitje voor ons 4 gepland, om ook afscheid te nemen van het oude gezin zeg maar. Best wel raar dat we daarna eigenlijk niet meer zo bij elkaar aan tafel zullen zitten. Eerst vond ik het wel lullig voor Bas dat ik gezellig met mijn ex en de kinderen op pad zou gaan, maar hij vond dat de kinderen dit nodig zullen hebben. Op deze manier kunnen de kinderen gewoon afscheid nemen van hun vader, en hij zal zich wel een avond alleen vermaken. Aan de andere kant zouden we het ook moeten zien als een voordeel: dit zal de laatste nacht zijn dat we geen kinderen in huis hebben, dus we kunnen nog even ongestoord onze gang gaan!
Op het werk doen we eigenlijk niet zo veel interessants. We zitten nog steeds achter de autodieven aan, al gebeurd er té weinig. We hangen bijna dag en nacht voor het huis van de mogelijke dader, al komt hij niet binnen of buiten. Ik heb al eens geopperd om eens te gaan kijken of hij nog niet dood is, maar dat vindt men niet nodig, nou dan toch niet.
Bas en ik vermaken ons best goed eigenlijk in de auto. Veel praten, knuffelen en zoenen. Beter kan gewoon niet!
Ik ga denk ik maar eens douche en mij dan klaarmaken voor het etentje bij Jan thuis.
Tot volgende week!
Emma
Linniej 12/09/08