Opgehangen
Ik draaide me langzaam om in bed. Ik was waarschijnlijk nog nooit zo lekker wakker geworden: het uitzicht op een hele dag vrij, een hele dag niets doen, behalve dan met Bas in bed liggen. Dat laatste was vooral hetgeen wat mijn dag zo plezierig zou maken.
Ik ging langzaam tegen hem aan liggen en voelde de warmte van zijn lichaam op mijn huid. Ik rook de geur van zijn huid en kon de gedachte aan vannacht niet onder stoelen of banken steken. Vannacht was de eerste keer geweest dat ze echt samen het bed hadden gedeeld. Hij was de laatste weken feitelijk elke nacht blijven slapen, maar toch was het er nooit van gekomen, tot vannacht. We hadden samen een documentaire over vliegtuigrampen liggen kijken, terwijl hij steeds meer aan mij ging zitten. Ik wist precies waar hij op uit was en liet hem zijn gang gaan. Uiteindelijk heb ik de televisie maar uitgezet, kijken deden we toch niet meer.
Ik voelde dat hij langzaam wakker werd, door de streling met zijn hand over mijn huid. Als het aan mij lag zouden we zo de rest van de dag blijven liggen. Toch was hij daar totaal niet het type voor, hij wilde iets doen, in bed liggen deed je ’s nachts.
Langzaam maakte ik mij los van zijn lijf en stapte ik het bed uit. Ik schoot nog snel mijn ochtendjas aan en gaf hem een kus. Ik vroeg hem of hij zomenteen ook onder de douche kwam en de verlekkerde blik in zijn ogen was al een antwoord op zich. Om wat licht in de slaapkamer te laten schoof ik de gordijnen open. Een gil ontsnapte uit mijn mond!
Aan de boom in onze tuin hing een vrouw: rood haar, naakt en met een touw om haar nek. Mijn gedachte zeiden maar één ding: hij heeft weer toegeslagen!
Mijn vrije dag viel in het water: op het bureau verhoord worden of je misschien iets hebt gehoord, of ik al enig idee heb wie het heeft gedaan, en ga zo maar door. Het stomste van al vind ik dat er verdomme bewaking aan de voorkant van het huis staat! En er wordt aan de achterkant van het huis een vrouw opgehangen, dat kan toch niet!
Ik ga steeds meer twijfelen aan mezelf of ik de moordenaar toch niet ken. Er was zelfs een moment dat ik Bas verdacht. Toen hij dit zag in mijn ogen zag ik zijn afschuw. Natuurlijk weet ik wel dat hij het niet gedaan heeft, maar naar mijn idee mag ik niemand meer uitsluiten!
Ik wil alleen maar dat dit stopt! Ik wil me geen opgejaagd wild voelen! Ik wil ’s avonds met mijn vriend in bed willen liggen omdat ik hem graag zie, niet omdat dit moet vanwege het feit dat ik misschien wel eens vermoord zou kunnen worden. Ik wil mijn kinderen gewoon zelf naar bed kunnen brengen! Ik wil me leven terug!
Emma
Linniej 04/07/2008
|