Chaos Kerstdiner!
Hey!
Het zit erop! We hebben de kerst weer overleefd, al moet je niet vragen hoe!
Maandagochtend stond ik vroeg bij de supermarkt, en ik had op rauwe ham na, alles wat ik nodig had. Dat scheelde alweer! Ik had eigenlijk zo’n beetje verwacht dat ik weer net voor een levering zou zitten, waardoor ik uiteindelijk nog voor niets vroeg mijn bed uit was gegaan. Vroeg opstaan werd deze keer dus beloond!
Ik heb kerst nogal doorgebracht in de keuken, en achteraf vraag ik me eigenlijk een beetje af, waarom? Er waren wat misverstanden over het kerstdiner en hierdoor had de hele familie een hoofdgerecht staan koken, en ontbrak het ons aan een dessert. We hadden echt meer dan genoeg keuzes tijdens het hoofdgerecht: Zalm, Konijn, Haas, Kalkoen, Kip, Aardappels, Wokgroente, Salade en ook nog Appelmoes voor de kinderen. Ik heb echt nog nooit zoveel keuzes gezien op tafel! De volgende keer misschien iets beter communiceren. Aan het eind van de avond hebben we wel alle kliekjes verdeeld onder de familie, ik weet zeker dat iedereen daar nog een week van eten kon.
De cadeautjes waren dit jaar een iets minder groot succes, althans voor mij dan. Van Jan heb ik een vegetarisch kookboek gekregen, en van de rest van de familie allemaal luchtjes en doucheschuimpjes. Ik had er zoveel gekregen dat ik bijna aan mezelf ging twijfelen of ik niet stonk. Ook niet zo slim van ze om niet even van te voren even te informeren of ik niet altijd hetzelfde parfum gebruik, wat dus wel het geval is. De meeste flesjes zullen dus ongebruikt op de kast blijven staan. Om eerlijk te zijn vind ik het vegetarische kookboek ook een beetje een aanfluiting, we eten hier namelijk elke dag vlees. De kinderen lopen hier al te zeuren als het stuk vlees niet groot genoeg is. Ik zal het maar bewaren voor als ik ooit eens vegetarische gasten krijg.
Op tweede kerstdag hebben we met de ouders van Jan gegeten in een chique restaurant. Het was wel te merken dat het op chique was: 10 gangen lang allemaal mini hapjes op je bord, en als je uiteindelijk een paar honderd euro armen bent, heb je nog honger. Daarnaast hadden we ook nogal last van een klunzige ober die eerst de bestellingen vergat, de fles wijn onder de tafel deed belanden, bijna het tafelkleed in de fik stak terwijl hij een poging deed om de kaarsen aan te steken en uiteindelijk, maar dat was in ons voordeel, de helft was vergeten aan te slaan op de kassa. Elk nadeel heeft ze voordeel zullen we maar zeggen.
Nu alleen nog oud en nieuw en dan zitten alle maffe dagen van de maand december er weer op. Ergens is het wel gezellig, en het is natuurlijk een goed excuus om je helemaal vol te vreten, maar aan de andere kant ben je bij de zoveelste familie bijeenkomst wel uitgepraat. Je hebt weer gehoord wat iedereen te klagen heeft over zijn pijntjes, de buren die zo’n herrie maken en lekkage op de dure meubelen. Dat gezaag allemaal!
De criminelen hadden het dit jaar volgens mij ook allemaal druk met familiebezoekjes, want het is nog nooit zo rustig geweest in deze tijd van december. Aan de ene kant is dat niet erg natuurlijk, maar aan de andere kant slaat op dat soort moment de verveling ook wel toe op het commissariaat. Pasmans heeft zich daarentegen wel heerlijk vermaakt de afgelopen dagen: hij heeft al zijn computerkennis bovengehaald en heeft allerlei rare statistiekjes gemaakt over het aantal zaken dit jaar, hoeveel moorden, ongelukken en verkrachtingen enzo. Aan de ene kant was het wel leuk, maar als je dat een paar uur moet aanhoren ben je het toch wel een beetje zat! Raymond waarschuwde ons al: Als we hem zijn gang lieten gaan dan is hij volgende week bezig met formules bedenken om de tijdstippen van moorden te gaan voorspellen. Klinkt misschien niet netjes dit, maar alsjeblieft, geef ons een moeilijke moord ofzo! Alles beter dan naar een toekomstvoorspelende Pasmans te luisteren!
Volgens mij was dit het wel weer een beetje! Ik wens iedereen een knallende jaarwisseling toe, maar pas wel op alle vingers! Ik zie jullie graag volgend jaar heel terug!
Groetjes,
Emma
Linniej 28/12/07
|