Vakantie
Hoi,
Vakantie, vakantie, vakantie, tralalalalalalalalaaaaa... Vakantie is leuk. Ik weet nog wel dat ik toen ik vijf was samen met mama en papa naar Frankrijk ben geweest in de zomervakantie. Papa bleef maar verkeerd lopen als we ergens heen gingen, en mama bleef mij maar insmeren met zonnebrandolie. “Mama, ik wil een ijsje.”
“Kom Dorien, eerst even insmeren.”
“Krijg ik dan een ijsje?”
“Kom nu eerst maar.”
Ik kon vroeger altijd heel erg veel gedaan krijgen als ik zielig keek en dreigde te gaan huilen en schreeuwen. “Ik wil een ijsje,” zei ik, tranen in mijn ogen, pruilmondje.
Mama was dan direct om. “Ik zal je eerst even insmeren, en dan krijg je een ijsje...” Vorig jaar zag ik een broek die ik graag wilde hebben, een broek van bijna tweehonderd euro. Ik zielig kijken, pruilmondje... Ook nu was ze snel om. Achteraf vond ze dat niet leuk, en ze probeerde mij te overtuigen om voortaan meer te kopen met tweehonderd euro dan alleen een broek. “Oké mama,” zei ik braaf. Een week later kocht ze weer een broek voor me, honderdvijftig euro. Ze heeft er niks over gezegd.
Nadat papa gestorven was gingen we niet vaak meer op vakantie. Af en toe nog wel een dagje, midweekje of weekendje weg, maar nooit echt een lange vakantie. Mama was vooral bezig met werken, met geld verdienen. Dat, nee, alles veranderde toen ze Johan leerde kennen. Ze nam vaker vrijaf, eerst om met hem af te spreken, maar toen ze gingen samenwonen en trouwen ook om op vakantie te gaan. We zijn begin 2004 naar Engeland geweest. Daar hebben we vooral veel geshop en gelukkig bijna geen museums en andere saaie dingen bezocht.
Sindsdien zijn we vaker op vakantie geweest dan de jaren ervoor. Maar dit jaar ging dat anders zijn. Ik ging met vriendinnen op vakantie, zonder ouders, enkel wij. Ik, Hanne, Lieselot, Lien en..., en...
Damn it!
Ik, Hanne, Lieselot, Lien en Sofie. De vijf musketiers.
Nu nog maar vier.
We hebben de reis gecancelled.
Op mijn verzoek.
Dorien.
(©June, 03/11/06)
|