Sessie 2
“Dag Dorien.”
“Hoi.”
“Hoe is het met je?”
“Hetzelfde als vorige keer.”
“Gaat het al beter?”
“Nee, dat zeg ik toch.”
“Heb je iets gedaan met de tips die ik je gegeven heb?”
“Shit nee, vergeten. Wat waren die tips ookweer?”
“Huilen.”
“Oja. Jaaa, dat heb ik veel gedaan.”
“Langs het graf gaan.”
“Oja. Jaaa, dat heb ik ook gedaan. Één keer, daarna niet meer. Te pijnlijk. Ik moest steeds janken. Ik word dat zó zat hè!”
“Praten.”
“Nee.”
“Nee?”
“Nee.”
“Waarom niet?”
“Omdat ik al zoveel gepraat heb. Op school, met mama, met u. Ik word dat ook zat.”
“Je zou moeten blijven praten. Dat is de belangrijkste tip die ik je kan geven. Vooral blijven praten, dat helpt.”
“Ach, hou toch op. Ik praat nu al twee weken en ik schiet er niks mee op. In tegendeel, ik voel mij alleen maar slechter.”
“Dat is goed.”
“Nee, ‘t is pas goed als Sofie weer terug zou zijn.”
“Je kunt misschien terugdenken aan een leuk moment dat jullie samen beleefd hebben...”
“Al mijn herinneringen zijn op, dus nee, dat gaat niet.”
“Hoe voel je je als je aan die dingen terug denkt?”
“Eerst blij omdat ‘t leuk was. Daarna voel ik mij depri. ‘t Was zo leuk toen ze er nog was, en als ik daar aan terugdenk dan voel ik mij ongelofelijk goed. Maar zodra de herinnering ophoudt, voel ik mij nog slechter dan tevoren.”
“Lees een boek.”
“Pardon?”
“Lees een boek.”
“Een boek?”
“Lees een boek.”
“Welk boek.”
“Een boek. Een kinderboek. Ik weet nog wel een leuk. ... Disneyfilms kunnen ook bevordelijk zijn voor de genezing.”
“Excuséér? Genézing? Ik ben niet ziek! ... Ohhh, ik wéét wat u denkt. U hebt mijn dossier gelezen en nu denkt u ‘dat grietje is gestoord en straks vervalt ze nog in haar oude patroon’, aarrgghh!! Ik ben niet ziek! U bent ziek!”
“Lees een boek. ‘Het geheim van te veel torens’ is leuk.”
“Wat?”
“ISBN 9022319555, 359 pagina’s, vanaf tien jaar.”
“Oh mijn God...”
“Wat Disneyfilms betreft: ‘the lion king’ blijft mooi. Een echte huilfilm.”
“Zou u toch beter niet zelf een psych gaan opzoeken?”
“En ‘Toy Story’. En..., heee, waar ga je naartoe? De sessie is nog niet afgelopen! Je hebt nog zeventien minuten en twaalf seconden. Bovendien ben je me nog zestig euro schuldig! Kom terug!”
Stom mens. Zestig euro, allez!
Oei, die zit dicht.
“Sooorryyyy!!”
Snel naar huis. We eten nasi vanavond.
(©June, 27/10/06)
|