Meidenavond – deel 2
‘Allez, Lien, doe nu niet flauw…’ Lieselot leunde met haar voorhoofd tegen de deur. Ik zag dat ze haar geduld aan het verliezen was.
Hanne bonkte op de deur. ‘Lien, ik moet nodig…’
Typisch iets voor Lien om zich op te sluiten in de enige ruimte in het hele huis waar zich een werkende wc bevond.
‘Lien…’
Onze blikken kruisten elkaar. Zonder ook maar een woord te zeggen, wisten we allemaal wat er aan de hand was: we hadden het verpest. Stom ook om tijdens een te saaie film te beginnen over zwangerschappen, waarbij al snel een opmerking werd geplaatst die niet in goede aarde viel bij Lien. Ze was laaiend, dit was voor haar de bevestiging dat ze ons niets kon toevertrouwen en dat we geen vriendinnen voor haar waren. Auw.
‘Lien, echt, we meenden het niet. Je kan ons alles vertellen, echt…’
‘We staan volledig achter je, wat je ook beslist…’
Terwijl Hanne ons ervan op de hoogte bracht dat het ijs aan het smelten was en ze echt naar de wc moest, beseften we dat het nog een lange avond zou worden.
Dorien.
(©June, 23/01/09)
|