Kerstsfeer
‘Ohhh, wat zit er in?’
Johan had het woord kerstpakketten nog niet volledig uitgesproken of ik was er al met zijn pakket vandoor.
‘Koekjes… Rijst… Spaghetti… Spaghetti saus… Wijn… Toastjes… Paté… Nootjes… Ohh, lekker, chocola…’
Binnen vijf minuten had ik het hele pakket uitgepakt en weer netjes terug ingepakt. Ik stond op en gaf het terug aan Johan. ‘Is mama al thuis? Ik wil weten wat er in haar pakket zit…’
‘Ze komt later… Je kent het wel, verba…’
‘…verbalen typen, jaja, ça va. Ik zal wel wachten.’
Twee seconden later stond ik in de keuken om wafels te maken.
‘Hoe zit ’t eigenlijk met ’t fameuze Van Lacker-kerstdiner? Gaat dat nog door? Of moet ik dit jaar ergens anders een kerstdiner vandaan zien te halen?’
‘Tweede kerstdag, bij Jos en Inez.’
‘Mooi. Dan zal ik eens gaan kijken of ik nog geld heb voor kleren…’
‘Trek je kast eens open, kleren zat.’
‘Je praat te veel met mama… Je gaat steeds meer op haar lijken qua uitspraken…’
Terwijl mijn wafels aan het bakken waren, bedacht ik me dat Johan in zijn kerstpakket ook slagroom en een pot kersen had zitten. Ik vloog naar de woonkamer, waar Johan de krant aan het lezen was. ‘Héé Johan, in jouw kerstpakket, …’
‘Op voorwaarde dat ik ook krijg.’
‘Oké…’ Ik viste de slagroom en kersen uit de kartonnen doos en ging weer naar de keuken.
***
‘Maar de wafels met warme kersen en slagroom waren zalig!’
Lien zuchtte. ‘Pff, dat je dat kan eten zeg… Ik word al niet goed als ik eraan denk…’
‘Dat is wel vaak hč, de laatste tijd.’
Ze zweeg. ‘Nouja, ik ben gewoon wat misselijk de laatste weken. Mijn eetlust is volledig weg.’
‘Dat heb ik gezien ja,’ mompelde ik.
‘Het zal wel overgaan.’
‘Ik hoop het voor je. Anders wordt het niks hoor, die filmavond vandeweek…’
‘Mja, we zullen wel zien.’
‘Mja…’
‘Maar soit, ik moet weg nu. Mijn moeder en ik willen nog vlug gaan kerstshoppen, je kent het wel, drukdrukdruk en dan zulke dingen op het laatste moment…’
Ik grinnikte. ‘Ik moet zelf ook nog wat kopen. Maar ik heb nog tijd…’
‘Het is maar hoe je het bekijkt. Ik denk dat je nu over de koppen kan lopen…’
‘Ik kijk er naar uit.’
‘Ik niet,’ grinnikte Lien. ‘Allez, tot later.’
‘Daag.’
(©June, 19/12/08)
|