X-Factor
Hey iedereen,
‘k Had vandaag een megafantastisch gesprek met de zoveelste persoon die van mij wil weten wat ik wil gaan studeren… *zucht*
‘Da’k ’t nie wèt…’
Of ik ook nog niet wist welke richting ik op wilde gaan. Nee, zelfs dat niet. Janouja, misschien, ik weet het best, bijna, want, ik denk zomaar dat ik het stiekem wel de max zou vinden om over een paar jaar gewoon in zo’n megalelijk politie-uniform te lopen. Langs de andere kant lijkt het me ook tof om een nieuw, comfortabel, sexy en sjiek, echt politie-uniform te maken, allez, te ontwerpen; ’t in elkaar naaien laat ik over aan iemand anders, aangezien ik een trauma heb overgehouden aan het terug in elkaar zetten van een t-shirt en automatisch allergisch ben geworden aan naald&draad.
Ik kan ook nog iets anders creatiefs gaan doen, toneelschool of conservatorium of zoiets, aangezien ze me toch niet toelaten op de politieschool (omdat ik ‘een verleden heb’, waarvan ik belachelijk genoeg geleerd heb, danku) noch de modeacademie (vanwege mijn allergie, dus) én het gebrek aan talent dat op beide academies snel genoeg zou blijken. Maar, zo zegt men, ik zou wel talent hebben voor een toneelschool of conservatorium. Maar, vraag ik me dan af, wat is talent? M’n ma kan wel zeggen dat ik talent heb, maar verwart ze dat niet met doof-en-blindheid als gevolg van trotsheid? Bij X-factor hebben ze me alleszins meteen weggestuurd omdat ze me niet geschikt vonden. Ik had hen niet ‘impressed’… Dan niet.
‘Ohh, geloof me, ik heb al zo vaak nagedacht over wat ik wil doen, maar ik weet het gewoon niet. Ook niet na driehonderd verschillende beroepskeuzetesten.’ Ik heb dan misschien geen X-factor, maar al die opleidingen hebben die ook niet.
Meneer vroeg naar mijn hobby’s. ‘Dat heeft nog niemand gedaan hoor…’ *zucht*
Hij opperde om auditie te doen bij de dansacademie in Tilburg, voor de musicalopleiding.
Ja hoor.
Dorien.
(©June, 28/11/08)
|