Gezellig naar de unief
‘En? Vindt je het wat?’
‘Nee.’
Lieselot’s gezicht betrok. ‘Dat is in ieder geval duidelijk.’
We liepen gezellig met z’n vieren door de gangen van de Gentse universiteit, op weg naar het zoveelste college dat we konden bijwonen.
‘Ik loop hier mijn tijd te verdoen. Johan wil dat ik naar de unief ga en, hij zegt het dan wel niet met zoveel woorden – hij zegt dat liever subtiel, maar hij wil dat om zijn reputatie hoog te houden. Hij denkt dat als ik niet naar de unief ga, hij minder kans maakt om partner te worden op kantoor. En hoe vaker hij het zegt, hoe minder graag ik naar de unief wil.’
‘Waarom denk je dat, dat hij dat daarom zegt?’
‘Dat weet ik gewoon. Hij praat met evenveel enthousiasme over ik naar de unief als wanneer hij praat over zijn werk. Dat zegt wat.’
‘Ah joh,’ stuiterde Lien er tussen door. ‘Maak er het beste van zou ik zeggen. Waar gaan we nu naartoe?’
‘Biologie,’ antwoordde Hanne. ‘Iemand van ons heeft dat gekozen.’
‘Wie?’
Ik stak mijn hand op.
‘Waarom?’, vroeg Lieselot verbaasd.
‘Omdat ik daar goeie herinneringen aan heb. Omdat die vrouw ons altijd laat slapen tijdens de les.’
Het duurde ongeveer tien seconden voor er een deur open ging en er een harde sshttt door de gang schalde en ons luide gelach verstoorde.
***
‘Dames! Ook achterin!’ De manager knipte een paar keer hard met z’n vingers. ‘Ik heb jullie vandaag bijeen geroepen vanwege het volgende: er zit namelijk met enige regelmaat te weinig geld in de kassa’s en we vermoeden dan ook dat één van jullie, of zelfs meer, geld in eigen zak steken. We geven die persoon of personen de kans om zich bekend te maken. Die kans duurt één week. Als volgende zaterdag de dader zich nog niet heeft gemeld, gaan we over tot echte maatregelen, zoals fouilleren en camera’s bij de kassa’s. We hopen oprecht dat het niet zover komt, dus iedereen die iets weet, laat het ons ook weten. Bedankt voor jullie aandacht.’
‘Nou, dat is ook wat,’ zei ik tegen Lieselot, die buiten op mij had staan wachten. ‘Roepen ze ons bij elkaar om agentje te spelen voor elkaar.’
‘Hoezo?’
‘Dat mag ik vast niet zeggen.’
‘Ah…’
‘We hebben een dief in de supermarkt en die moet zich deze week komen melden, anders gaan ze camera’s bij de kassa’s hangen en ons fouilleren enzo.’
‘Ow… Gezellig…’
‘Dat is wat ik dacht. Kom, we gaan. We zijn al hartstikke laat.’
Filmavond bij Hanne. Moeha!
Dorien.
(©June, 10/10/08)
|