Weinig bijzonders…
Hey,
Zaterdagochtend, half9. Ik lag wakker te worden in mijn bed toen mijn gsm afging. Mijn baas, of ik direct voor iemand kon invallen. Ik kreeg een uur om daar fris en monter te verschijnen. Mama deed niet moeilijk en maakte zelfs even mijn ontbijt en lunch klaar, terwijl ik mij ging douchen. Drie kwartier na het telefoontje zat ik al op mijn fiets. Eenmaal in de supermarkt kreeg ik meer uitleg over de situatie. ‘Larissa heeft daarjuist met haar vingers tussen een deur gezeten, en ik kan je vertellen, ’t zag er niet plezant uit… Ze is nu naar het ziekenhuis. Stefan is haar gaan brengen met de auto en Maria is van haar stokje gegaan toen ze het bloed van de deur veegde… Dus, één iemand extra is dan wel handig. Je krijgt een bonusje van me.’
‘Danku.’
‘Thomas is in gang D aan het bijvullen. In het magazijn staat nog een kar, zou jij die even willen doen?’
‘Tuurlijk.’
Tegen de tijd dat ik de kar op de juiste plaats had staan waren we al weer een half uur verder. Ik was beter niet gekomen. Four-packs met cola, sinas en dergelijke, dat rijd je niet even vooruit… Zúcht… Achteraf flink rugpijn natuurlijk… En de manager kwam steeds opnieuw met klusjes, soms subtiel (‘De magnums lopen als een tierelier’), maar soms ook niet (‘Ga gang C even kuisen’)… Zúcht…
Om vijf uur kwam ik thuis. Simon vertelde dat hij is gaan shoppen samen met mama en Johan en hij fantastische dingen heeft gekocht en gekregen… Ja lap… En voor mij niks natuurlijk… ‘Da’s niet helemaal waar.’ Simon zei dat ik naar mijn kamer moest gaan. Ik verheugde me al op luxe dingen zoals een nieuwe gsm of cdspeler, maar ik moest het tot mijn onvreugde doen met nieuwe dekbedovertrekken… Nouja, ze waren best mooi, maar Simon kwam af met nieuwe spelletjes en een dvdrecorder met harddisk… Phoe… Ik zal mama en Johan komend weekend wel gaan leegtrekken…
Verder was afgelopen week zoals elke schoolweek, niets dat afwijkt van het normale… Nuja, behalve dan het feit dat de leraren onze agenda direct bomvol zetten met testen en verslagen enzo… Verschrikkelijk… Maar goed, daar kom ik ook wel weer overheen… Nouja, dat was het eigenlijk wel… Jullie zien mij volgende week wel weer verschijnen. Tot dan!
Groetjes,
Dorien.
(©June, 11/04/08)
|