Operatie Bobbejaan
Hoi,
Pff…, ’t wás me een week… Nog een geluk dat ’t vakantie is, want ’t was allemaal zó verwarrend. Ik ben blij dat ’t is opgelost, nu kan ik tenminste weer doen waar ik zin in heb.
Ik gilde. ‘Mama, wat gebeurt er?’
‘We gaan even een paar dagen op hotel. Tot dit voorbij is. Pak gauw wat spullen, dan zijn we weg.’
‘Uhhh…’
‘Dorien, doe nu maar wat ik zeg. Des te sneller kunnen we vertrekken.’ Met een smak viel de deur van mijn slaapkamer dicht.
‘Nouja…’ Ik kreeg de kans niet om nog iets te vragen. Daar zat ik dan, in mijn pyjama op mijn bed, met de slaap nog in mijn ogen. ‘Ook een goeiemorgen…’
‘Oké, kort gezegd: we starten deze namiddag Operatie Bobbejaan.’
‘Bobbejaan? Waarom Bobbejaan?’ Verbaasd keek ik de agent aan; hij glimlachte. ‘Omdat we den Bob daar…’ De agent wees naar een andere agent, die in de keuken mijn ontbijt stond te maken. ‘Omdat we den Bob daar altijd Bobbejaan noemen. Naar Bobbejaan Schoepen.’ ‘Juist ja,’ zei mama zachtjes. Ik zuchtte. ‘En wat houd dat plan precies in? Mogen we bijvoorbeeld vandaag naar Bobbejaanland?’ De agent schudde zijn hoofd. ‘Nee. Jullie gaan naar het Holiday Inn Expo, en daar blijven jullie tot dit is opgelost. Ondertussen houden wij hier de omgeving in de gaten.’ ‘Ja, en wie gaat er ons beschermen?’, vroeg ik zo kalm mogelijk. ‘De kamermeisjes?’ De agent schudde zijn hoofd. ‘Er zullen agenten aanwezig zijn in het hotel. Maar goed, ik zal jullie uitleggen wat we gaan doen…’
We zijn in onze auto gestapt richting E40, een aantal flikken zijn ons achterna gereden. Ergens op een parking bij Aalst hebben we van auto gewisseld, en zijn de flikken in onze auto terug gereden naar ons thuis. Zoals voorzien ging het regenen, dan konden ze in geval van spionage paraplu’s uitvouwen. Wij zijn dan teruggereden naar Gent, naar de Holiday Inn. Daar hebben we gewacht en gewacht en gewacht… ‘Mama, mogen we gaan zwemmen?’
‘Neen.’
...
‘Mama, mogen gaan biljarten?’
‘Neen.’
…
‘Mama, mogen we ademen?’
Ze had me kwaad aangekeken.
Woensdagavond kregen we telefoon. Die ochtend was Pierre Decock opgepakt toen hij probeerde in te breken in ons huis. Nog diezelfde dag heeft hij toegegeven dat hij achter de bedreigingen zat. Aangezien hij een pistool op zak had, en hij bijna een viervoudige moord met voorbedachten rade had gepleegd, gaat hij voor een paar jaar achter tralies… Enfin, dat hoop ik…
En nu éérst Hanne, Lien en Lieselot bellen. Ik wil naar Bobbejaanland.
Dorien.
(©June, 13/07/07)
|