KNOCK-OUT
Hoi,
Ik zal jullie eerst vertellen hoe de rapporten van Dorien en Simon waren. Ik zal waarschijnlijk in herhaling vallen als ik zeg dat Simon’s rapport uitstekend was, maar het was dan ook zo. Hij had 87 % en was de eerste van de klas. Hij heeft zijn ticket voor Disneyland dus dubbel en dik verdient.
Van Dorien was ik eerlijk gezegd aangenaam verrast. Ze had van de dertien vakken elf buizen op te halen en dat leek zo goed als onmogelijk. Ze had zich goed voorbereid op de examens en tijdens de examens heeft ze ook dag en nacht geblokt, dus ik wist dat ze zich ervoor inzette. Uiteindelijk heeft ze negen buizen kunnen ophalen! Dat maakte dus dat ze nog twee buizen had, maar daarvoor hebben ze haar gedelibereerd. Dat wil dus zeggen dat ze geen herexamens heeft! Van een wonder gesproken. Het was echt met de hakken over de sloot dat ze door was, maar het is haar toch maar gelukt. Ik ben dus heel fier op mijn dochter. Ook Dorien heeft haar ticket voor Disneyland dus verdiend.
We hebben het weekend van achttien tot twintig augustus geboekt. In juli moeten Johan en ik namelijk nog werken en Dorien en Simon hebben deze maand een vakantiejob. Ze zijn maandag beginnen werken in de Colruyt. Zwaar werk, maar ze worden er goed voor betaald. Ze liggen allebei elke dag om zeven uur al in hun bed. Benieuwd of ze dit wel tot het einde van de maand uithouden…
De solden zijn vanaf 1 juli opnieuw van start gegaan voor één maand en dat betekende ook weer meer diefstallen in de winkels. Normaal houden Raymond en Pasmans zich met zulke dingen bezig, maar zij waren er deze week niet. Dus werden alle diefstallen en pogingen tot naar ons doorgeschoven. Maandag hebben we er ongeveer een twintigtal behandeld.
De ‘opmerkelijkste’ diefstal was toch die in de Delhaize. Daar had een kind van zes jaar oud een hele tas gevuld met spulletjes die op een lijstje stonden. Hij moest van een onbekende mevrouw die spulletjes gaan zoeken en dan zonder te betalen, naar buiten lopen. De vrouw verzekerde hem dat zij nadien wel zou gaan betalen. Als beloning zou zij het kindje trakteren op een grote ijscrème. Als we de jongen vroegen waar hij met die mevrouw had afgesproken, vertelde hij ons dat hij dat eigenlijk niet had gedaan.
Via een smoes mochten we de video’s van de bewakingscamera’s van die dag bekijken en daar zagen we het jongetje praten met de mevrouw die hem zijn ‘opdracht’ had gegeven.
We hadden haar signalement doorgegeven, maar we rekenden er niet echt op dat we die vrouw ooit nog zouden vinden. Toen even later de moeder van het jongetje op het commissariaat arriveerde om hem op te halen, vroeg ze of ze de foto van de vrouw even mocht zien. En als bij wonder herkende zij die vrouw. Het was een mama van één van de vriendjes van Joren, de jongen die de diefstal had begaan.
Joren had naar het schijnt enkele weken geleden gevochten met dat vriendje en die mama was nogal boos geweest. Ze was namelijk een overbezorgde moeder en ze wou gewoon wraak nemen, omdat Joren had gevochten met haar zoon…
Eigenlijk was het een heel benullige zaak. Ook wel laag van die moeder om Joren aan te zetten tot diefstal. Gewoon omdat hij even met zijn vriend had gevochten. Ok, ik keur dat niet goed, maar alle jongens van die leeftijd vechten toch eens.
Uiteindelijk zal er niemand gestraft worden, want de mama van Joren heeft geen klacht ingediend. Ze heeft het namelijk al niet breed en wou er dus geen extra kosten bij. Ze wou het ook Joren niet aandoen.
Jullie zullen het deze week ook wel allemaal gemerkt hebben dat het ontzettend warm is. Wel ik heb er woensdag de gevolgen kunnen van dragen! Dorien en ik twijfelden of we wel zouden gaan fitnessen, het was al zo warm en je zweette je zo al te pletter, zonder dat je iets deed. Maar we hebben dan toch besloten om even te gaan. We begonnen zoals gewoonlijk met de loopband. Ik voelde me al wat slapjes toen ik begon te lopen, maar ik vermoedde dat het wel zou overwaaien eenmaal ik bezig was.
Niet dus. Ik was nog maar een goed kwartier aan het lopen toen het helemaal fout ging. Eerst begon ik zwarte plekken te zien en uiteindelijk werd alles één grote zwarte vlek en begon ik steeds wankeller op mijn benen te staan. Het volgende dat ik me herinner is dat ik tegen de loopband op de grond lag, met mijn benen omhoog en een paniekerige Dorien naast mij. Ik moet ongeveer vijftien seconden knock-out zijn geweest. De sportdokter heeft me nadien onderzocht en ik had blijkbaar een tekort aan suikers, een te lage bloeddruk en de warmte speelde ook een grote rol. Het was dus eigenlijk een samenloop van omstandigheden…
Maar goed. Genoeg gekletst voor deze week. Ik ga vanavond toch nog eens naar de fitness, maar voordat ik begin, zal Olivier, dat is mijn PC (Personal Coach) mij eerst nog moeten onderzoeken.
Hopelijk staat mijn suikergehalte en bloeddruk dus niet te laag vandaag…
Gegroet,
Britt
(© Lieneke, 7 juli ’06)
|