DORIEN’S ONTHULLING
Hallo,
Sorry dat ik in mijn vorige column zo plots gestopt was met schrijven, maar het werd me allemaal even teveel. Voor degenen die mijn column vorige week niet gelezen hebben, dit was de zin waar ik mee ben gestopt: “De eerste woorden die Dorien sinds een week tegen me zei, waren “Mama, ik ben zwanger…”.
Toen ze me dat had verteld, zat ik daar enkele minuten voor me uit te staren, ik knipperde eens goed met mijn ogen, want dit kon niet anders dan een nachtmerrie zijn. Dorien wordt g*verd*mme nog maar 15 jaar! Toen ik goed en wel besefte dat het helemaal geen droom was, maar de pure realiteit, heb ik haar een klets gegeven en ik ben tegen haar beginnen roepen en tieren: ‘Hoe je bent zwanger? Heb je dan echt geen hersens in die kop van je? Nog nooit gehoord van een condoom? Of je kon dan toch op zijn minst de pil nemen? En trouwens, je ben nog veel te jong om seks te hebben met iemand!
Dorien zat daar maar te zitten op haar bed, nog steeds aan het wenen. Er was nog één vraag die mij bezighield en waar ik absoluut een antwoord op wou krijgen. Maar ik durfde ze gewoon niet te stellen, omdat ik bang was voor het antwoord. Ik heb nog enkele minuten gewacht en dan spoot de vraag plots uit mijn mond: ‘Met wie ben je naar bed geweest?’ Dorien keek me plots aan met haar betraande ogen en zo zag ze er echt kwetsbaar en hulpeloos uit.
De krop in mijn keel die ik eerder in ons gesprek had gehad, kwam plots terug. Omdat ik besefte dat ik met roepen en tieren toch niets van haar te weten zou komen, ben ik me naast haar gaan zetten en ik vroeg de vraag nog eens, maar dit keer veel rustiger. Dit keer antwoordde ze wel. Het leek alsof haar mond plots opengescheurd werd en alles wat ze me eigenlijk al een hele tijd had willen vertellen, er plots uitkwam.
‘Mama, ik begrijp echt dat je boos op mij bent en ik besef ook wel dat het een grote fout van mij was. Maar jij was zoveel met je werk bezig en ik zat hier altijd maar alleen en ik was dat alleen zijn gewoon zóóó beu. En daarom besloot ik enkele maanden geleden om eens met een paar vrienden en vriendinnen op café te gaan. Ik vond dat gewoon leuker dan naar schoolgaan. Een van mijn vrienden vroeg me of ik geen zin had om een paar keer te spijbelen dan konden we tijdens de schooluren ook gewoon op café gaan. En ja… Daar heb ik een jongen leren kennen waar het heel goed mee klikt, Joris. We zijn nu al ongeveer vier maanden samen. En op een avond, jullie waren toen niet thuis, is hij hier geweest. We hebben samen wat gedronken en van het een kwam het ander. We zijn dan met elkaar naar bed gegaan. Dat moet nu zo’n zes weken geleden zijn.’
Ondertussen was Johan aan de deur komen staan, omdat hij zich toch wat ongerust begon te maken. Hij had dus ook alles gehoord en hij stelde voor dat ik Dorien even alleen zou laten. Ik ben met hem terug naar beneden gegaan en toen ben ik helemaal ingestort. Míjn dochter die zwanger is, dat kon toch gewoon niet waar zijn! Johan en ik hadden het er een paar maanden geleden nog over om zelf nog aan kinderen te beginnen! (We zijn dan wel tot het besluit gekomen dat we dat beter niet meer doen.)
Ondertussen is dat gesprek alweer bijna twee weken geleden en we zijn tot het besluit gekomen dat een abortus de beste oplossing is. Ik weet het, het klinkt cru, maar ik wil dat Dorien nog iets van haar leven maakt en dat zal moeilijk gaan als ze nu al moeder wordt. Ze beseft zelf ook dat zij hier helemaal nog niet klaar voor is en vind het dan ook beter dat ze het vruchtje laat weghalen.
Nu woensdag hebben we een afspraak in het abortuscentrum.
Groetjes,
Britt
P.S.: Ik heb nu niets over het werk geschreven. Dat komt omdat ik deze week niet ben gaan werken. Ik vond toch wel dat mijn dochter me nu meer nodig had dan de collega’s op het werk.
Maar maandag ga ik terug werken en wie weet verschijnt er vrijdag een heel verhaal over een of andere zaak…
(© Lieneke, 11/05/2006)
|