Gezinsveranderingen
“Schat, wil je even gaan zitten, ik moet iets met je bespreken.”
Ik zag aan het gezicht van Bas dat hij bang was voor wat er ging komen. Hij haalde zich waarschijnlijk al van alles in zijn hoofd, die waarschijnlijk varieerde van ‘uit elkaar’ tot ‘zwanger’.
We waren tegenover elkaar gaan zitten aan de etenstafel en instinctief pakte ik zijn handen. “Jan verhuist naar Amerika.” Het hoge word was eruit voor ik er erg in had. Ik zag hem even naar adem happen, en hem toen denken: is dit het maar!
We hebben samen doorbesproken wat ik ook met Jan heb gesproken, en ook Bas is het er mee eens dat de kinderen bij ons blijven.
Het gesprek met de kinderen liep een stuk minder vlekkeloos. Marie begon aan één stuk door te huilen dat ze haar papa nooit meer zou zien, en Juul volgde zonder blikken of blozen het voorbeeld van zijn zus, om gewoon maar iets te janken te hebben. Het heeft uren gekost om ze stil te krijgen. Hadden we eindelijk Juul stil, begon Marie weer, waardoor hij ook weer begon! We hebben uitgelegd dat we heel vaak bij Jan op vakantie zullen gaan, dat hij heel veel hier naartoe zal komen, en dat ze kunnen bellen, e-mailen en msn’en. Toch gaat ze er niet meer akkoord en loopt ze alleen maar te mokken! Volgens Bas heeft ze die koppigheid van mij, daar ben ik vet mee!
Omdat Bas en ik eigenlijk altijd samen dienst hebben, zullen we op zoek moeten gaan naar een oppas. Er zal aanstaande maandag een advertentie in de gazet verschijnen, al vraag ik me af of er überhaupt reacties op komen. Bas wilde perse vermelden dat het soms ook om nachten gaat! Ik kan me niet voorstellen dat iemand het ziet zitten om een hele nacht van huis te zijn, om op iemands kinderen te passen. Maarja aan de andere kant is het natuurlijk ook een manier van slapend je geld te verdienen.
Op het werk komen we op dit moment niet veel verder als kleine auto-ongelukjes, inbraakjes, winkeldiefstal en snelheidscontroles. Op zich wel lekker dat het niet zo verschrikkelijk druk is, en we gewoon op tijd naar huis kunnen, maar eigenlijk ben ik toch ook wel weer eens toe aan een zaak waar we eens flink onze tanden in kunnen zetten.
Dit was mijn weekje wel weer.
Tot volgende week!
Emma
Linniej 29/08/08
|