Verrassing
Hey!
Ik ben weer terug op Belgische bodem. Woensdagochtend vroeg lande ons vliegtuig, weer in Zaventem. We hebben vaarwel gezegd tegen de zon, het strand, de piramides en de farao’s. Om ons nog eens extra te verwelkomen in België regende het lekker hard. Welkom thuis!
Om ons welkom thuis te heten kwamen Bas en Michiel ons ophalen. Ik was blij om Bas weer te zien. Ik heb me vermaakt in de afgelopen anderhalve week, maar ik was toch ook weer blij toen ik zijn armen om mij heen voelde. En ook niet onbelangrijk, zijn mond op mijn mond! Naast ons zag ik dat Cat ook weer blij was om thuis te zijn, al was bij hun de omhelzing iets minder innig. Misschien gaat dat nog wel komen tussen hen!
Ik verlangde echt weer naar mijn eigen bed, mijn eigen koffiezetapparaat, lekker mijn eigen eten koken en weer samen met Bas in één bed kruipen. In de auto werd mij al verteld dat er een verrassing was voor mij thuis, en als ik ergens niet tegen kan zijn het wel verrassingen. Nadat we eerst Cat en Michiel bij hen thuis hebben afgezet, zij we daarna doorgereden naar mijn huis. Om de hoek stopte Bas en heeft me een blinddoek voorgebonden. Ik dacht minstens dat ze m’n huis gesloopt hebben, dus mijn hard klopte in mijn keel.
Ik voelde hoe hij mij langzaam het tuinpad opleidde en hoe hij voor de deur stopte. Hij haalde langzaam de blinddoek voor mijn ogen vandaan en wees me op het naambordje. Het oude naambordje waar Familie Boon op stond was vervangen voor een bordje met: “Bas en Emma, Juul en Marie”. Ik kon een klein moment geen lucht krijgen, maar kon hem enkel aankijken.
“Je had het een tijdje geleden over samenwonen, maar toen durfde ik nog niet. Ik besefte enkel toen jij weg was pas, dat ik eigenlijk elk moment van de dag wil zijn.”
Ik wist al tijden dat ik van hem hield, maar dit vergrootte het gevoel alleen maar. Ik heb hem aan zijn kraag mee naar binnen getrokken, en hem daar de kleren van zijn lijf getrokken.
Hij heeft dus in de tijd dat ik in Egypte was al zijn spullen naar mijn huis verhuisd. We wonen eindelijk samen! We hebben nog 2 nachten dat we van onze vrijheid kunnen genieten en dan komen de kinderen thuis. Ik ben benieuwd wat zij ervan gaan vinden, maar ik denk niet dat het problemen op gaat leveren.
Ik ga jullie laten en van mijn vent genieten!
Groetjes Emma
Linniej 15/08/08
|